กน้ำมันภาพของมันคมชัดเหมือนเสือมีชีวิตจริง ๆ นัยน์ตาเคร่งขรึมข

กแขนตัวเองขึ้นแล้วสูดดมตรงรอยสักนั้น “อือ มาจากตรงนี

ูบรอยสัก

ะกายสีเงินระยิบระยับ ภายในนั้นมีปืนสั้น มีดสั้น เครื่องมือล่าสัตว์และอุ

ริงอีกด้วย” ด้วยความตื่นเต้นคำแก้วลุกขึ้นยืนแล้วกระโดดโลดเต้นหัวเราะร่าอยู่คนเดียว เธอชอบเดินป่าเขาล

นเดียว ดีใจอยู่คนเดียว” คำ

้วนี่” บางครั้งคำแก้วก็ร้องไห้อย

เดิมมาก เพราะก่อนหน้านี้ส่วนมากคำแก้วเอาแต่นั่งหงอยเหงาทั้งวั

อจึงเดินไปหา สงสารพ่อเหลือเกินไม่รู้ว่าทำไมเขาถึง

อ่อนและดอกอ่อนของมัน”

ะทำอะไรก

้มใส่

อเพิ่งเคยได้ยิน แต่ถึงอย่างไรอยู่ที่นี่เธอต้องปรับตัวให้ไว ไม่เช่นนั้นเธอจะอ

ด้วยความคล่องแคล่วว่องไว ความจริงแล้วไอ้ผักชนิดนี้มันก็

จเองได้ แต่นี่เธอกลับเลือกยอดอ่อนและดอกอ่อนของผักโขมได้อย่างสวยงาม เดิมทีคำแก้วไม่สามารถแยกดอกอ่อนกับดอกแก่ของผักโขมได้ และสิ่งที่เปล

ฉันเอาไปล้

ไม่ หมายถึงเธอล้างผ

ถอะค่ะ” คำแก้วบอกพ่อเสียงใ

อไฟรอนะ” ยิ่งมอ

“ค่

ยงแข้งจากนั้นก็ล้างผักให้สะอาด เสร็จแล้วนำผักไปให้พ่อ คิดในแง่ดีว่าการเดินเท้าเปล่าบนพื้น

ดพ่อกำลังจะลง

ไปไหนเ

เอา

ปเอามาให้ค่ะ อย

ว้ใต้ต้นมะขามเทศ”

แก้วไม่ใช่เด็กชอบอาสา ถ้าไม่บอกเธอก็ทำอะไรไม่ค่อยเป็นแต่ว่าตั้งแต่เธอฟื้นขึ้นมาคราวน