ราจะขับรถไปกับพริมากันสองคน แต่ทนคำคัดค้านของพิ

ุณยายนั่งเป็นสง่าอยู่ทางตอนหลังเรียบร้อยแล้ว พิมพ์

ซิ่งรถออกไปกับแพงสองคน รั

ปนั่งในรถทันที สำนึกในวินาทีนี้ว่าหน

ะไรเธอมาล่ะ ห

ังขึ้น พริมาห่อตั

เปล่าค่

อยู่กับฉัน อย่าทำตัวน่าเบ

คุณยายจิรา ทั้งพิมพ์ใจที่ส่งสารแทน

่งมาถึงร้านขายต้นไม้ที่มีหน้าร้านติดถนนใหญ่ คุณยายจิราเปิดประตูรถก้าวลงไ

องมีคนคอยประคบประหงม ก็ดูตอนนี้สิ กลับเป็

ณยายได้โทร.มาสั่งต้นไม้ไว้ล่วงหน้าแล้ว การมาคราวนี้ก็เพียงขนต้นไม้กลับไปบ้าน เด็กสาวยังรู้อีกว่าร้านขายต้นไม้มีบริการส่งต้นไม้ถึงบ

้วย คนนี้แหละ ท

ตาภูมิใจไม่น้อย คล้ายเด็กน้อ

ไรดี วันก่อนก็แวะมาซื้อกุหลาบใส่ท้ายรถไปให้คุณยาย เธอบอกว่าคุณยายชอบ ส่วนคนดูแ

ขาเป็นหลานส

่าทางดูดีขนาดนี้ ใครจะคิด

พง กำลังเรียนมหาวิทยาลัย

่ธรรมดา อย่างนี้คุณยายก็ไม่เหงา ค

เขาไม่อยา

ต้องสงสัยนานว่าหญิงชราพูดถึงใคร เพร

งหนูเหมือนกัน พอเขาโตก็จะห่างจากเรา จะว่าไปหนูก็ไม่เห

หน้าของคุณยายภาคภูมิใจจนปิดไม่ปิด หากพริบตาเดียว ดวงตาของนางก็หม่นลง แล้วบอกปัดเสียง

องร้านไปต้อนรับ ส่วนตัวนางเองก็กะเกณฑ์คนขับรถให้ขนต้นไม้นำไปวางท้ายรถ โดยพริมารีบตามไป

ขาเป็นลูกอีกคนของคุณยายเหรอ เขาเป