นี้ สาวเท้าอย่างเชื่องช้า ร่างกายไม่เหนื่อยล้า แต่หัวใจมันทรมาน เธอไม่อยากถูกคนอื่นมองแบบนี้เลย แต่ไม่มีทางเลือกให้ เสียงรถยนต์จอดเทียบ เธอเลยเร่ง

ก ก

กไม่สนใจ เพราะคิดว่าคนที่มาคงไม

่องจะคุยด้วย!” เขาต

อะไรต้องคุยกันอีก!”

ขบกราม สีห

ด ถ้าไม่เปิดอย่าห

กที ถ้าไม่เปิดนายจะ

่รอให้ตัวเองต้องเดือดร้อนแบ

อะไรก็เ

ยืนหน้าห้อง ไขประตู เจ้าของห้องชะงักสีหน้าตื่นตระหนก รีบลุกยืน เมื่อเ

ย่างฉันไม่

นไม่เคยคิ

ธอได้บ้าง!” เขาตวาดลั่น แค่เรื่องที่มหาวิทยาลัย มันก็วุ่

คิดว่าฉันอยากให้เกิดหรือไ

ควรกำชับแม่ของเธอ แต่เธอกลับไม่

ด้เหรอ นายก็เห็น

มใคร มันน่าเบื่อ น่ารำคาญ อะไรไม่หงุดหงิดเท่าแฟ

จอกันก็ไม่ต้องทัก ทำเหมือนไม

รแบบนั้นอยู่แล้ว” หญิงสาว

กห้อง ยืนสูดลมหายใจเพื่อระงับความโกรธ เด็กน่ารักสมัยยังเด็

ากโทรหาพ่อกับแม่ แต่ไม่อยากรบกวน พวกท่านคงท่องเที่ยวกันอย

ไม่นาน เฝ้าเตื

ู่ตรงบันได ดวงตาเรียวจ้องมองด้วยความสงสัย จนกระทั่งมาหย

เขาบอก

วรยุ่งเกี่ยวกัน” หญิ

ุ่ง แต่พ่อฉันโทรมาสั่ง ถ้าไม

ฉันเลยสักนิด” พูดจบ นาฎสุรีย์สาวเท

่ะ ยังคิดว่าไม่เกี่ยวอยู่ไหม”

แม่ฉันมาขู

ันบอกจะได้

ากหลีกหนีปัญหา แต่ที่บ้านกลับไม่ให้โอกาสเลย

เป็นขี้ปากค

งินหรอก คนในมหาวิทยาลัย มันก็แค่นินทา เดี๋ยวนาน ๆ ก็พากันช

งัก สีหน้

าไหร

น มีไห

นล่ะเ

ช่

่มีปัญญาให้เงิน

ลงว

รอก” ตอบกล

นก็ขึ้นรถ เส

ิดปัญหา” เธอเถียงอีกครั้ง ทำเอ

ินมาได้แล้ว!” เขาตะโก

วามรู้สึกไม่สบายใจ ทำไมถึงได้ทะเลาะเบา

งฉันไม่บอกพ่อนายหรอก” ห

เดินเข้ามารวบร่า

้าไปแล้วหรือไง!” คนโดนอุ้ม

องให้ปิดด้วยปา