งไปที่ฉู่ว่านยูด้วยสายตาอำมหิต พอนึกถึงสายตารังเกียจทั้งห

พิถีพิถัน จากนั้นก็พูดว่า “ใบชานี้ช่างรสชาติดียิ่งน

ากพูด