นิดหน่อยประทังชีวิตกันไปเท่านั้น และวันนี้เนี่ยหลิงหมดความอดทนแล้ว เกินใจจะอดทนจริงๆ หลังจากทานอาหารเช้าพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว ท่านพ่อท่านแม่มีสีห

อ ทำไมสีหน้าท่านดูไม่ดีเลย ไม

ลูกสะใภ้ถามขึ้นมาก็เอ

หาร พอสำหรับหน้าหนาวพ่อเป็นพ่อที่

โทษตัวเองเลยเจ้าค่ะ”

งานให้ทำในเมืองแล้วตอนน

เจ้าคะท่านพ่อ ข้ากับท่านพี่ น้องรอง และน้องสาม จะขึ้นเขาไปหาของป่าดูและ

ยังไม่หายดีเลยจะขึ้นเขาไปไ

ยู่บ้านกับลูกเถอะ ให้น้องสี่ไปช่วยท่าน

ูเขาและป่าอุดมสมบูรณ์มากแต่ทำไมคนถึงได้อดอยากกันไม่ได้ๆข้า

ชราให้มา” เนี่ยหลิงมองตรวจสอบแหวน เจอธนูและลูกธ

เป็นผู้ฝึกตนนั้นหายากมาก แทบจะนับนิ้วเลยก็ว่าได้ ใ

บเอาธนูออกมาตอนที่ทุกคนเตรียมของไม่มีใครสงสัยนางสักคนดีจริงๆ(หัวเราะในใจด้วยความเบิกบาน)แต่สามีกำมะลอนี่สิจะทำเช่นไร จะบอกว่าเมียท่านตายแล้ว ข้าเลยมาสวมร่

่าพี่สะใภ้แปลกๆไปหรือไม

อะไรแปลกนางอาจจะแค่ดีใจที่ได้ออกมา

็นประจำ ทำให้ต้องเดินลึกเข้าไปอีกเดินมาสักพัก ก็เจอลำธารน้ำใสมากฝูงปลามากมายแหวกว่าย เนี่ยหลิงเองก็ไม่เ

ถาม “น้องหญิง

ุมดักปลาเจ้

วแรงมาก นะน้องหญิง

จ มิน่าล่ะ ถึงได้อดอยากท

ะลองหาวิธีดับกลิ่นคาวดูอย่างน

ก็ตามใจน้อ

อเถอะเจ้าค่ะท่านพี

นตามมาทันทุกคนมุ่งหน้าเดินเข้าไป เนี่ยหลิงสอดส่ายสายตาหาของที่กินได้จากความท

ห้สามีขุดต้นเล็กๆไปด้วยได้มาสี่ต้นนางจะเอาไปปลูกที่บ้าน หยางหลงแม้จะไม่เข้าใจแต่ไ