ี่หมุนด

ร้างขึ้นหนาแน่นเบียดเสียด ในโลกที่มีแต่ความวุ่นวาย ผู้คนต่างดิ้นรนแข่งขัน มีหลายคนที่ยังทำงานใ

ญ่ก็กลายเป็นปัญหาเล็กชั่วพริบตา หากไร้ซึ่งเงินแล้วนั้น ต่อให้เจอปัญหาเล็กก็กลายเป็นปัญห

เบิกทางที่ดีที่สุดในโลกนี้คื

่ว่า มีเงินก็สามาร

แล้วเ

ียบค้างบนขอบถ้วย เขาเงยหน้าขึ้นมองพลาง

รั

ังมีข

ากกินของ

ย่างงั

มไม่ได้ลุกออกจากโต๊ะอาหารในทันที เขายังนั่งม

นกัน หญิงชรามองสบตากับหลานชายราวรู้ใจกั

เถอะ หรือว่ายังโกรธย่าเรื่

าค้างคาใจและอยากจะถามให้สิ้นสงสัยคือเรื่องสร

เขาถามคุณย่าโดยตรงคุณย่าก็อาจมีอาการเหมือนพ่อบ้านเจิ้ง ดีไม่ดีหากเรื่องแปลกประหลาดที่เก

กล่องไม้นั้นยิ่งกว่าอะไร ไม่เช่นนั้

งอยากเปิดออกดูตามประสาเด็กที่มีความอยากรู้อยากเห็น ตอนนั้นคุณย่าได้มาเห็นเข้าพอดีก็เลยไม่ทันได้เปิ

ลอดว่าภายในกล่องไม้คือสมบัติล้ำค่าเหลือคณ

นกลับไปพิสูจน์ด้วยตัวเองอีกสักหนคุณย่าต้องไม่รู้เรื่องร

ม่สบายใจน่ะครับ ทะเล

เกี่ยวกับเรื่องราวของเขากับลี่อิน สองวันแล้วที่เธอขาดการติดต่อ เขาก็พยายามง้อแ

อร์น่ะห

ยังไง

งมาตลอด ครั้งนี้คงเอาจริง ย่าเองก็คงต้องโทร.ไปอวยพรบ้

ด

ณย่

มองย่าตัวเองแวบหนึ่งก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปอย่างอารมณ์เสีย

่างดีโดยตลอด มีแต่ฉางกังเท่านั้นที่ไม่ค่อยใส่ใจในความหวังดีของคนรอบข้าง เพราะถือว่าตนเองเป็นทายาทคนเดียวของตระกูลมห

ิดเปลือกตาขึ้นมาใหม่ ภาพรอยยิ้มแสนหวานของหญิงสาววนเวียนอยู่ในหัว ทั้งน้ำเสียงและเสียงหัวเราะย

น้าตาก็ดีแถมมีเงินให้ใช้จ่ายไม่อั้น เ

้องมองที่หน้าจอ ยามชวีแล้ว (19.00-20.59 น.) ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอทำอะไรอยู่ เขาลังเลว่าจะกดโทร.หาลี่อินอีกร

ัล

อบกลับมาราบเรียบ น้ำเสียงของเธอดูไม่ได้เศร้า

ี่

รก็รีบ

…เอ

่พูดฉันวา

ได้เหรอ ผมอุตส่า

บเดือดพล่านขึ้นมาใหม่ หญิงสาวเค้นเสียงหัวเราะอย่างขมขื่น เสียงของเธอคล้ายกำลังหัวเราะเยาะตนเองเสียมากกว่า นึกถึง

เกินไป ที่ฉันบอกว่าเราจบกันคือเรื่องจริง…ฉันไ

ๆ นะ คุณให้โอกาสผ

้นเ

มจะเอาใจใส่คุณมากกว่านี้ ผมจะแคร์

เพราะเธอยังคงมีความรู้สึกดี ๆ หลงเหลืออยู่เช่นก

ือนกันว่าคุณจะทำได้อ

รุ่งนี้ผมไปรั

ี่ปัจจุบันมีรอยปากกาสีแดงวงรอบเอาไว้ พรุ่งนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของลี่อิน ในแต่ละปีที่ผ่านพ้นเธอได้แต่ฉลองวันเกิดคนเดียวจนเ

หรือไม่ หากเขารักและใส่ใจเธออย่างที่พูดจริงลี่อิ

นี้ก็อย่าหวังว่าจะ

ลางเดือนทำหัวใจลี่อินเจ็บแปลบ เหตุการณ์วันนั้นเธอจดจำได

รื่องเล็กน้อยแต่สำหรับเธอ

เดือ

เป็นคนเลือกร้านที่เธอชื่นชอบเอง ทว่าเมื่อถึงเวลานัดเขากลับไม่โผล่หน้ามาเล

อยู่อย่างนั้นจนพนักงานเดินมาบอกว่าร้านจะปิดแล้ว ซึ่งตอนนั้นเป็

อนโดได้เพราะถูกปฏิเสธการรับผู้สาร ลี่อินต้องทนเดินตากฝนเพียงลำพังเหน็บหนาวตัวสั่นเทาจนริมฝีปากอมม่วง มือแ

เขาเห็นค่าอย่างนั้นหรือ? ก็ไ

ใจดีของเธอไม่ได้ทำให้เขาคิดได้เลยสักนิด เขาไม่ถนอมน

สู่ร่างกาย เป็นเขาที่โทร.กลับมาหาเธอเพราะเห็นข้อความแจ้งเต

มีงานเร่งติดประชุมจนดึกดื่นจู่

สักนิด ใช้โทรศัพท์ที่ทำงานโทร.มาบอกสักหน่อย เธอเองก็เป็นคนมีเหตุผลมากพออาจ

่ขอความร่วมมือย้ายค่ายไปที่ประตูฟ้ายั่งยืนค่ะ ถูกค่ะ555 นามกาใหม่ของไรท์คือประตูฟ้ายั่งยืน เลี่ยงอักษรกาลกิณีแล้วทุกคำไม่เป็นพิษเป็นภัยต่

พูดคุยกันได้ค่ะ เรื่องนี้ไรท์