าร่างที่อ่อนเพลียลงไปชั้นล่าง เจอสมศรีกำลังกว

านได้นะคะ ไหนว่าจะ

ู้...รอบนี้มีแค่น้ำปลาพริกเท่านั้น เธอเหลือบมองสมศรีที่กำลังยิ้มเย้น

อคว้ากุญแจรถมา แล้วเดินออกไปที่รถเก๋งของเธอ โด

ผลตรวจก็ออกมาว่าเธอกำลังตั

บยาบำรุงเสร็จก็มา

มาเกิดกับเธอ ไม่ใช่เรื่องไม่ดีเ

นั่นหมายความว่าเธอได้ลูกฝาแฝด แม้ว่าจะอายุครรภ์น้อยเกินกว่าที่

เหมือนเธอไร้ความหมาย คนรับใช้ทุกคนแสดงออก

เป็นทายาท เพราะพ่อแม่ของเขาเสียชีวิตห

ธอ แต่อยากได้ลูกล

บแตก ก่อนจะสะดุ้ง เมื

ับ พอเห็นว่าเป็นอัญชลีเพื่อ

ลโห

ือเปล่าพั้นซ์/ น้ำเสียงของอัญชลีเต็มไปด้ว

ไม่ไหวแล้ว ฮื

นว่างพอดี มีอะไรก็ระบายให้ฉั

ส้นทางชีวิตที่ต่างกัน ภันทิลาเข้ากรุงเทพมาหางานทำให้ตรงกับสายที่เรียนมา และก็ได้พบรักกับเจ้านาย ซึ่งก็คือชยางกูร... ส่วนอัญช

นมาตั้งกี่ปีแล้ว

มทั้งเรื่องที่เธอท้องด้วย ก่อนจะตบท้ายด้วยการบอกว่า

แคร์ที่สุดคือลูก ถ้าอยู่ตรงนั้นแล้วไม่มีความสุข แกก็ออกมาเถอะ

วัลได้แค่ 3 เดือน แล้วจะ...” เสียงของ

กับแม่ของแกที่จะอยู่ข้างแกเสมอนะพั้นซ์ เชื

็เตือนแล้วว่าฉันกับเขาต่างกันมากเกินไป แต่ฉันดื้อ ดึงดั

อย่าเพิ่งคิดไปเอง

โทรคุยกับแม่ ถ้างั้

ล้วโทรหาผู้เป็นแม่ ร

ัล

อสะอื้นของภันทิลา

ร้องไห้เ

ทำยังไงดีคะ

หัวเราะ “ฮ่าๆ จะร้องไห้ทำไม เป

่ยนไปค่ะ เขา

ทิลาจึงเล่าให้ฟังคร่าวๆ จากที่ไม่เคยปริปากเล่าให

ันหมดใจห

าหากัน “หนูไม่รู้เลยว่าทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปขนาด

ไม่ไหวก็กลับบ้

แต่งงานได้แค

ทำ หรือถ้าหางานไม่ได้จริงๆ พ่อแม่ก็เลี้ยงเอ็งได้ เลี้ยงมาตั้งยี่สิบปี ทำไมจะเลี้ยงต่อไปไม่ได้ล่ะ ความสุขของ

มาอีกระลอก “แม่คะ

่แล้วก็เป็นลูกของแม่ตลอดไป แม่ทนไม่ได้หรอกนะที่จะเห็นเอ็งเป็น

แม่ข

่บ้านเสมอนะ อยู่ตรงไหนแล้วไม่สบ

่ะ

แม้ใจจะบอบช้ำ แต่เธอก็ไม่ทุ

ยว “แม่จะเข้มแข็งเพื่อหนูสองคนนะลูก จากนี้ไป แม่จะไม่ทำ