ปทุมถันอวบอิ่มอย่างร

ผล่หัวออกมา

!

ั่นแทบลมจับเมื่

เขียวพลางลูบหลังมื

” ดารินอุ

็ไม่มีใครพูดอะไ

ที่ศาลาท่าน้ำ ปล่อยให้สะแบงลุกขึ้นอาบ

นัน ทำไมสะแบงมันมานอน.

สะแบงแต่งงานกับกำนันเดชก็เถอะ แต่ทำแบบนี้มันเหมือนดูถูกกัน แ

เดียวที่มันจะรอดจากน้ำมือคนพวกนั้น คือมันต้องอยู่ในความดูแลของฉัน! พวกพี่ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้ประสงค์ร้ายกับสะแบงแน่นอน ฉันยินดีที่จะดูแลและรับผ

ื่อ3เดือ

น้าไปพึ่งใคร เมื่ออยู่ๆ เสี่ยธนูก็มาที่บ้านพร

ะ แล้วเสี่ยก็บอกเองว่าเสี่ยไม่คิดดอก ถือว่าช่วยๆ กัน มีเมื่อไหร่ค่อยเอาม

ขาดใจ เมื่อเห็นตั

นมันก็ต้องมีดอกเบี้ย กฎหมายเขาก็มีอยู่ นี่ข้าก็คิดดอกแค่ร้อยล่ะ12ต่อเดือนเอง

ี้เลย เสี่ยก็รู้ก็เห็นว่าพวกเรามันยากจนข้นแค้น เสี่ยยังจะม

ม่มีคืน ก็ต้องส่งอีสะแบงมันไปทำงานใช้หนี้เหมือนคนอื่นๆเขา ข้าช่วยได้แค่นี้แหละ" เสี่ยธ

เมียไม่รู้จะหาเงินจากไหนมารักษา ครั้นจะหันหน้าไปพึ่งพาครอบครัวของกำนันเดชซึ่งตอนนั้นเดชยังไม่ได้เป็นกำนัน ดารินก็อาย เพราะดำรงน้องชายของเธอ ซึ่งเค

ี่ยธนูมารักษาโสน แต่ก็น่าเศร้าที่ไม่

รกิจกับเสี่ยบุญจงพ่อของเดช ทั้งคู่

ฝงไปด้วยความเป็นคนใจบุญ เสี่ยธนูกลับหลอกลวงชาวบ้านโดยเน้นบ้านที่มีลูกสาว ด้วยการยื่นมือช่วยเสนอให้หยิบยืมเงิน และรับปากว่าจะไม

ล็กน้อยก็กลายเป็นเงินก้อนโตเพราะคิดดอกเบี้ยมหาโหดจนชาวบ้านไม่มีปัญหาหามาใช้คืน เสี่ยธนูใช้เหตุผลนี้ขู่เอ

ระทั่งดารินกับสนั่นตัดสินใจมาขอความช่วยเหลือ เขาจึงรู้ว่าเสี่ยธนูใช้วิธีนี้หลอกชาวบ้าน และมันวางแผ

ไม่ได้ ตั้งแต่เกิดมาสะแบงไม่เคยห่างอกพ่อแม่ ช่วยมันด้วยเ

มันเท่าไหร่สามแสนแปดใช่ไหม ” กำนันเดชไม

ใหญ่ของเขาโกรธ ด้วยว่าเจ้านายใหญ่ได้เห็นสะแบงตอนประกวดนางนพมาศก็ถูกใจมาก พูดคำเดียวว่า

เอาไว้ข่มขู่แล้ว แต่มันยังคิดหาวิธีอื่นจัดการสะแบง เขามองไม่เห็น