ารถขึ้นเขาเพื่อล่าสัตว์หรือเก็บของป่าไปขายได้ อีกอย่างความรู้เรื่องงานไม้ตนก็ยังส

หญ่ยึดไปเสียหมด นางชุยเหมย มารดาของซินหยานจำต้องขึ้นเ

มีเพียงจางเทียนที่ยังไม่หายดีอยู่ที่เรือน ซินหยานไปซักผ้าที่ริมแม่น้ำ เมื

ข้าอยู่ที่เรือน ข้าต้องรีบกล

น ซินหยานลุกขึ้นเพื่อหลบการทุบตีของยู้อวี้ทำให้นางลื่น

กลับเรือน ชาวบ้านที่กำลังจะกลับเรือนไปทานมื้อเท

หยานในครั้งนี้นางจะจัดการให้เอง 'ยู้อวี้เจ้าเตรียมรับผ

เดินเข้ามาดูบุตรสาวในห้

กอีกหน่อยเถิดลูก" ชุยเหมยเดินเข

หลบ เพราะนางไม่เคยได้รับการแสดงความรักเช่นนี้

ก" ชุยเหมยดึงมือ

้าค่ะ" สืออีไม่รู้จะตอบเช่นไร นา

การเสียขวัญจากเรื่องที่เกิดขึ้นจึง

กขึ้นนั่งกอดเข่าเพื่อนึกถึงนิยายที่นางเคยได้อ่าน เน

เมื่อซินหยานอายุได้ สิบหกหนาว ก็ได้ช่วยชีวิตท่านแม่ทัพเจ้าไว้ เพ

ากจะเป็นอนุแล้วนางยังเป็นผู้มีพระคุณคอยช่วยเหลือท่

อกบังคับเสียมากกว่า ตลอดชีวิตที่เหลือของนางไม่มีบุตรเป็นขอ

กจากท่านแม่ทัพเลยสักครั้ง สืออี เมื่อนึกถึงนิยายที่นา

วเหตุการณ์เช่นนี้จะไม

อี กระโดดลุกขึ้นจากที่น

พื่อหาต้นตอของเสียงท

ังขึ้นอีกครั้ง สืออีจึงได้ร

" นางพ

ีในสา

ชื่อสืออีไม่ได้ นางจ

รแกรมได้ทำการบันท

" สืออีนั่งลงที่เตียงพร้อ

ิตในยามฉุกเฉิน ภายในระบบมีปัจจัย4 ที่คุณต้