รีเพชรทัศน์" ส่องประกายระยิบระยั

เสียงเพลงคลาสสิกบรรเลงเปียโนเว

ากาศให้คล้ายฉากในหนังรักเก่าๆ แต

ยู่ในสนามเพลาะแห่งสงค

... 48..

ิบเป็นจังหวะเหมือนหัวใจที่กำลังเ

นื้อผ้าไหมบางๆ ของเสื้อเชิ้ตสีชมพู

ักฐานของการนั่งกุมขมับในห้องทำงา

อัดยิ่งกว่าคือกลิ่นน้ำหอมที่รัญทาไว้

างกันคนล

d" สีทองแดงจนมีเสียงบี๊บดังขึ้น

นกจิกส้นสูงกระทบพื้นกระเบ

นี่โชคชะตาหรือแผนการของคุณกั

ียงเย

่อเงาร่างสูง 170 เซนติเมตรข

... เราคงไม่ต้องมาอยู่ในสถานก

เป๋าเสื้อ แต่ถูกรัญฉวยโอกาสก้าวเ

่งรีบร้อ

ระจกเหนือศีรษะพิมพ์ แสงจากแหวน

ยั

มีเรื่องหลายอย่างที่เราต้

ะหน่ำเข้ามาทางช่องลมเหนือศีรษะ

ได้ เธอเหลือบมองภาพสะท้อนในกระจ

้าๆ ในท่าทางที่ชวนให้คิดถึงงูเห

กคำถามง่

อนลงมาตามแนวกระจกจนเกือ

ยงทั้งบริษัทเพื

ที่สุดแต่มันก็ยังดังจนคนที่ยืนอยู

ั่นคงกว่า

ที่แท้จริงของมัน... ไ

h?

างหูแซฟไฟร์สีครามที่ห้อยไว

กเอาชนะฉันตั้งแต่เร

ะดุดเบาๆ จากแรงลมพายุที่กำลังโห

องเธอไปกดทับอกรัญที่เปิดเผยร่อ

ู่โจมของ CEO ยุคให

ณะใช้มือทั้งสองจั

ผ่านเนื้อผ้าบางๆ ของพิมพ์ เธอร

ามทำเป็นเฉยเมย เสียงหายใจของท

องกันและกันจนเกิดเป็นกลิ่นค็อ

ถอยหลัง แต่กลับถูกรัญดึงเข้าหาต

" นิ้วโป้งของรัญลูบวนเป็นว

... คุณแค่อยากให้ฉ

ก่อนจะดับสนิท ลูกตาของพิมพ์ค่

นกรานไม่ปล่อยมือเธอ จากนั้นจึงไ

ดส่องลงมาเหมือน

ในนี้สักพัก

ย่างนุ่มนวล ก่อนจะใช้ปลา

้ากลัวก็บอกนะ ฉัน

่างเมื่อลมหายใจร้อนๆ ของ

ันเป็นเด็กอ

เสียงกลับออกมาเป็

ม่นะ

เลื่อนขึ้นมาจับ

นฤดูใบไม้ร่วง... ฉันก็อดคิดถึ

ีบผลักรัญออกอย่างแรงจนเธอสะท้านไป

นหนึ่งที่แตกร้าวเป็นรอยค

สิ.

วขณะจัดทรงเสื้อผ้

มเย็นชาพบกับความร้อนแรง... มัน

างสุดซ้ำๆ ราวกับปุ่ม

ม่ต่างจากกระจกร้าวที่มีแต่จ

มตอนฉันแ

ั้ง คราวนี้ใช้ปลายนิ้ว

งเต้นเร็วขน

พอดี พิมพ์รีบผลักประตูออกจนต

คุณจะแพ้แบบไม

ัญเป็นครั้งสุดท้

งเดินสั่นคลอนด้วยอาการขาสั่น ริมฝ

ากหลังคอพิมพ์ล

ริ่มเอง...