่งของฉินเซิงแล้ว ซางหลีก็แสร้งสงบไม่ได้อีก

เจ้ากล้าทำร้ายข้า ท่านอ๋องมิมีทางปล่อยเจ้าไปแน่ ทั้ง

ู้ที่คอยหนุนหลังนาง