กเขาคิดว่าเสืออาจจะหนีไปแล้วจึงได้ย้อนกลับมาเพื่อหวังว่าจะช่วยหวังซูเหวินให้ลงจากเขา เมื่อหวังซูเหวินเ

้ากลับ

เอาไว้พวกข้าจะมาใหม่” พูดจบชาวบ้านสองสามคนก็วิ่งหนีลงเขาไปอีกครั้ง โดยมีหยางจื้

ะ เจ้าอยากดูความตายของคนอื่นรึ เจ้า

เสือฆ่าเจ้าเสร็จแล้วข้าค่อยฆ่าเส

หวินอีกด้วย หวังซูเหวินปกติไม่เคยพูดคุยกับหยางจื้อซีมาก่อน และสิ่งเดีย

ดจำใครได้ในหมู่บ้าน ฉินซื่อแม่ของเขาบอกว่าต้องการให้นางแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องทางบ้านยายของเขา แต่ก่อนที่จะส่งนางให้กับลูกพ

งเท่านั้น หากเขากล้าที่จะต่อต้านนาง หยางจื้อซีก็ไม่รังเกียจที่จะจัดการกับเขาเสีย เมื

งครั้งเดียว หวังซูเหวินที่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง ความคิดที่ไม่ดีของเขา ไม่ว่าจะเป็นคำยุยงที่แม่ของเขาต้องการให้เขาทำไ

งซูเหวินมองตามแผ่นหลังของนางไปจนลับสายตา จากนั้นเขาก็ปีนลงมาจากต้นไม้และวิ่งลงภูเขากลับบ้านไปทันที ในหัวของเขามีความคิดอยู่มากมาย แต่สิ่งที่

เดิมทีนางคิดว่าพวกมันคงจะพุ่งเข้าใส่นางแล้ว แต่ทว่ากลิ่นอายของเสือนั้นได้ทำให้พวกหม

หลังคากระโจมหลายหลังถูกสัตว์ที่บุกเข้ามาในหุบเขาทำลาย หยางจื้อซีเหลือบมองต้นไม้ที่ตู้หยวนซ่อนตัวอยู่ และรู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นว่าเขาและม่อ

นก็คือสือโถวที่บังเอิญมาตัดฟืน แต่เขาหลบซ่อนตัวจากพวกของหวังซูเหวินเพราะคน

ะโจม หลังจากที่พวกมันพังข้าวของในกระโจมและหลังคากระโจมไปหลายหลัง เขาไม่รู้ว่าพวกที่อยู่บนต้นไม้เป็นใคร

้ถึงได้น่ากลัวขนาดนี้ แล้วหมูป่

เขาแล้วถามว่า “เจ้

ม่ใช่คนเลวร้ายอันใด นางรู้สึกได้ว่าเขาไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดี

ารวมตัวกันเป็นกลุ่มทันทีที่พวกมันออกมา หนังของพวกมันก็ทั้งหนาทั้งเหนียว พวกมันจะวิ่งไปรอบ ๆ และส่งเสียงร้อง หากไม่ระวั

างคิดว่าสือโถวช่างเป็นพวกตาขาวเช

นางไปด้วยความหวาดกลัว ในเวลาไม่นานหมูป่าก็หันมามองพวกเขาแล

ีด้วยเสียงสั่น ตอนนี้ขาของเขาเองก็สั่นมากเช่นกัน

ะสิ่งที่นางพูดก็กลายเป็นความจริง เมื่อระยะห่างระหว่างพวกเขากับ

ถวตะโกนอย่างตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน

ทำให้สัตว์ที่อยู่ระดับล่างหวาดกลัว แม้ว่ามันจะตายไปแล้วก็ตาม การปรากฏตัวของเสือจะทำให้สัตว์บางชนิดตื่นตัวและกลัวจนต้องหนีไปจา

หงนหน้าขึ้นแล้วพูดกับตู้หยวนและม่อหลิงเจ

ราสามารถล่าสัตว์ป่าเหล่านี้ในหุบเขาได้หรือไม่ มันจะไม่เป็นการดึงดูดสัต

าเข้าใจเจตนาของหยางจื้อซีแล้ว ตู้หยวนมองเห็นเสือทันที

เสือได้จริง ๆ เจ้าฆ่ามันตา

จอมเอะอะโวยวายของนาง จากนั้นจึงบอกเขาว่า

และมองไปรอบ ๆ อย่างหวาดกลัว จากนั้นเขารีบเดินไปอยู่ด้

ีก็หัวเราะขึ้นมาและพูดขึ้นมาว่า “เจ้าจ

้อซีไม่เคยโกหกข้า เมื่อนางบอกว่าหมีกำลังจะมา ก็หมายความว

ในตัวนางขนา

้ากับนางพวกเราเป็นดั่งพี่น้องกัน เจ้าไม่เชื่อข้าเจ้าก็รอดูได้เลยว่าหมีจะมาหร

ส่งเสียงดังโวยวาย ตั้งแต่ข้ามาถึ

นานหรือไม่” หยางจื้อซี

ย่างรวดเร็ว เมื่อพิจารณาจากการกระทำอันน่าตกใจของหยางจื้อซีก่อนหน้านี้ ม่อหลิงเจ๋อมองดูใบหน้าที่อ่อนเยาว์แต่สงบของนาง เ

ีพูดจบ นางก็เอาตะกร้าสะพายหลังมาไว้ด้านหน้า และหยิบเอ

ละเสือดาวสามตัวอยู่ใกล้ ๆ นี้ แต่ไม่ต้องกังวลกับเรื่องหมาจิ้งจอกบน