ดจริงห

ื่อได้สบรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาหั

อนว่า

อที่กังวลมากไปเอง ให้หลี่อันเฉิงนิสัยร

มลมหายใจเสียงทุ้มต่ำแหบพร

องหลัง