ือที่ลานหน้าบ้านมีศพสามศพที่นอนเรียงกันอยู่ อีกทั้งยังมีคนของหน่วยองครักษ์เส

เขามองหลินจินเซี่ยที่กำลังจ้อ

จะได้รับอันตราย “ท่านเป็นอย่างไรบ้างขอรับ! บาดเจ็บตรงที่ใดหรือไม่? ” เขาพูดไป

้าไม่ได้เป็นอะไรสักนิดจริง ๆ โชคดีที่ได้ใต้เท้าจากหน่วยองคร

มาด้วยสีหน้าเรียบตึง และเย็นชาว่า “เจ้าเป็นบ่าวรับใช้ข้างกายคุณ

‘เฉินจวิ้น’ นายกองแห่งหน่วยองครักษ์เสื้อแพรกองปร

ึงได้มองอีกฝ่ายด้วยสายขอให้ช่วย หลินจินเซี่ยถอนหายใจยาวแล้วตอบตามความเป็นจริงว่า “เป

่วยเกา?” นายกองเฉินจวิ้นกล่าวเสียงเข้ม

หน้ายอมรับ และกล

คิดของคุณชายหลินโดยไม่ถามให้กระจ่างแต่กลับคิดไปเองเพียงเพราะว่าอีกฝ่ายเป็นคุณชายผู้อ่อนประสบการณ์.. ช่างสมกับเป็นคุณชายที่อยู่ในจวนอ่านและท่อ

ไรได้ในเมื่อไม่มีคนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรเข้ามาปะปนเ

่วยในวันนี้หลินจินเซี่ยซาบซึ้งน้ำใจพวกเขาอย่างสุดซ

้บุ่มบ่ามทำอะไรไม่ระวังหน้า ระวังหลังเหมือนอ

งหน้าแน่นอน” หลินจินเซี่

ยักหน้าให้กัน คนหนึ่งลุกขึ้นรายงานกับหัวหน้าว่า “หัวหน้าพวกเขาสามคนล้วนมีสัญล

หลินจินเซี่ยก็นั่งลงเช่นกัน ผู้ใต้บังคับบัญชาสามคนเปิดแขนเสื้อของศพสามศพให้พวกเขาดู คน

หรือ!” นายกองเฉินจวิ้นย่นคิ้วน้อย ๆ

ุตั้งแต่เจ็ดขวบไปจนถึงสิบห้าไปขายที่ดินแดนซีอวี่ แถบนั้นต้องการแรงงานเป็นอย่างมากซื้อขายทีก็ให้ราค

บิดาไม่อยู่ ตอนฝูจิ้นถูกจับตัวไปเขาก็เคยเห็นสัญลักษณ์นี้เช่นกันและก็จำได้อย่างแม่นยำยิ่งกว

ายกองเฉินจวิ้นก็หันไปเอ่ยถามเจ้าของบ้

ดีกว่าหลินจินเซี่ยจึงตอบแทนว่า “มีขอรับ ใต้

ันทีที่รถลากมาถึงนายกองเฉินจวิ้นก็หันไปสั่งผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งสามคนให้นำศพของทั้งสามคนขึ้นรถแล้วลากไปทิ

ู้สึกว่า นายกองผู้นี้

ก็อดรู้สึกขยะแขยงไม่ได้ นายกองเฉินจวิ้นปรายตามอง เห็น

ในเมื่อหน่วยองครักษ์เสื้อแพรเปิดเผยตัวแล้วกลุ่มคนร้ายก็คงไม่กล้าส่งพวกไร้ประโยชน์บุก

ขึ้นต้มแล้วนำไปตั้งไว้ที่โถงหลัก “ใต้เท

ถึงคนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรที่กำลังเดินทางมาจากเมืองหลวง การสนทนาของพวกเขาค่อนข้างเกร็ง ๆ ใ

ลวงไม่ทราบว่าต้องใช้เวลากี่วันจึงจะมาถึง?” ห

นใจอยากสืบคดีนี้

ทางมาแล้ว” เขาไล่นิ้วมือท่าทีครุ่นคิดครู่หนึ่งก็เอ่ยตอบว่า “อย่างเร็วพรุ

้าอยากรู้ว่าเพราะอะไรพวกเขาถึงต้องทำเช่นนี้กับครอบครัวข้า!” ขณะกล่าวหลินจินเซี่ยรวบกำสองมือ

นเศร้าว่า “คุณชายหลินโปรดวางใจผู้ที่มารับหน้าที่น

วยองครักษ์เสื้อแพรคอยคุ้มกันอยู่ คนของพรรคฉางเซิงจึงมีคำสั่งให้คนของตนเองหยุดการเคลื่อนไหวทุกอ

งบ้านดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงทุบประตูดัง ปึง ๆ

ูจิ้นเดินไปเปิดประตูใหญ่ด้านหน้าก็ตกใจเมื่อเขาเห็นชายหนุ่มสามคนยืนร่างสูงตระหง่าน ท่าทางดุดันอยู่ด้านหน้า หากบอกว่าคนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรที่เขาเ

ุดัน องอาจน่าเกรงขาม โดยเฉพาะผู้ที่ดูท่าทางเป็นหัวหน้าคนนั้น สีหน้าล้ำลึกเคร่งขรึม สายตาเฉียบคมดุจกร

บ้ไม่รู้อีกเช่นนั้นการที่เขาเป็นคนของสกุลหลินเป็นคน

ยกองเฉินจวิ้นที่อยู่ด้วยกันมาสองวันเกือบสามวันนับว่าน่าเกรงขามมากแล้ว ผู้ที่มา

ถึงก็ไม่เอ่ยคำเช่นกัน เพียงเดินอาด ๆ

นหน้า ผู้เป็นหัวหน้ากลับหันไปมองต้นเหมยฮวาต้

ัญชาคนหนึ่งกำลังก้าวเท้าคิดจะเดินเข้าไปต่อว่าชายหนุ่มในชุดไว้ทุกข์รูปร่างผอม แผ่นหลังเหยียดตรงคนนั้นที่ไม่รู้ความ ไม่ยอมหันหน้ามาต้อนรับคนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรคนของจักรพร

วหน้ากล่าวเสียงขรึม เป็นปร

หยุดอยู่ด้านหลังชายหนุ่มในชุดขาวไว้ทุกข์ห่างกันเพียงสามก้าว ประสานมือคำนับสองครั้ง ครั้งแรกหัน

ีรายชื่อจึงไม่รับรู้สิ่งรอบตัวทั้งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนของหน่วยองครัก

หันมองกลับมาที่พวกของตน ฝูจิ้นประสานมือแล้วกล่าวด้วยท่าทีสุภาพนอบน้อมขอความเห็นใจแทนผู

ณชายของตนรู้สึกตัว หลินจินเซี่ยก็หันหน้ากลับออกมา และเห็นชายหนุ่มแปลกหน้าสามคนยืนร่างสูงท่า

สายลมพัดเฉื่อยส่งกลิ่นหอมของดอกเหมยฮวาเข้ามาถึงจุดที่พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่ บรรยากาศเช่นนี้

่าเป็นหัวหน้ากระมัง รูปร่างหน้าตาก็ถือว่ารูปงามจริง ๆ หน้าตาคมเข้ม คิ้วหนา จมูกโด่ง ตาคม ถือได้ว่าเป็นบุคคลที่สมบูรณ์แบบ ไม่รู้ว่าสตรีเช

มคิดไปในทางเดียวกันว่า ช่างชายหนุ่มที่มีใบหน้างดงามราวกับสตรี ใบหน้าแม้จะซูบเซี่ยวเพราะผ่านก