ริงๆ เจ๊ไม่อยากมีปัญหาด้วย” เจ๊นกยกมือขึ้นมาลูบบ่านาลัน สายตาของหญิงวัยสี่สิบเต็ม

ที่สามารถสั่งปิดร้านเจ๊ได้ เจ๊มีลูกน้องอีกหลายชีวิต

บโทรบอกลันนะ” มือเล็กที่สวมทองคำแท้ควักเงินจำนวนหนึ่งในนาลัน ก่อนจะที่สวมกอดและบอกล

ผมยาวสลวยในชุดวาบหวิวสีแดงเดินเหม่อลอยไปตามทางเรื่อยๆ

่สิบซึ่งอยู่คนละมหาวิทยาลัยอย่าง ‘นีโอ’ ต้องขายน้

ขายดีไหม เหนื

ีโอที่กำลังเก็บล้างกระบวยตักน้ำเต้าหู้ หันมาถามพี

่าชุดเดิมมันยาวไป เลย

้ามไม่ให้พี่สาวไปทำงานกลางคืนก็คงไม่ได้เพราะ

เสมอหูหรอก พี

ับเมื่อรู้ว่าพี่สาวถูกไล่ออกกระทันหันทั้งที่สนิทกับเจ๊น

ห้เจ้าตัวถึงกับอ้าปากหวอ สงสัยพี่สาวเข

่เจ๊ก็แกเกินไปไหมแทนที่จะไฝว้ใ

างที่ทำงานถวายหัวอย่างเรา ต่อให้ทำดีแค่ไหน ถ้าเขาจะให้ออกก็ต้องออกเท่านั้น

้วกัน ไว้ค่อยหางานใหม่นะ” นีโอปลอบใจพี่สาว

อมาโนชเป็

้หมดแล้วนะ อาทิตย์หน้าหมอนัดให้พ่อไป

ักกระเป๋าสตางค์หยิบเงินที่เจ๊นกให้มาวันนี้ ยื่นให้นีโอ

้ยงนาลันมาตั้งแต่เด็กเพราะพ่อแม่ของเธอเสียไปแล้วทั้งคู่ เธ

พอสักที” นีโอยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อ ไม่วายตัดพ้อถึงช

่ามือบางตบบ่าน้องชายเบาๆ เพื่อปลุกใจ ถึงจะเหนื่อยยากแค่ไหนก็ห้า

โนช ดวงตาคมกริบบนใบหน้าหล่อขาวซึ่งมีส่วนผสมของความเป็นลูกครึ

สัยได้งานใหม่เป็นเด็กขายน้ำเต้าหู้แทน” ปากหยัก

รถถามกลับเจ้านายตัวเองพลางหันหน้าไปมอง

รอก และก็ไม่

เชียร์เบียร์ที่มีความสวยตามแบบพิมพ์นิยมที่ทำตัวไร้มารยาทใส่

กำไรให้เขามหาศาลกับของสะสมโบราณที่