อย ๆ จางหายไป แต่แล้วเธอก็หลอกตัวเองว่าไม่หรอก เรื่องของเธอกับเขาเกินเลยไปไกลแล้ว และมันก็น่าจะรั

น เข้าบ้านมาได้ไม่นาน ออดหน้าบ้านดังขึ้น นึกดีใจที่ลัพธวิทย์ก

้วนแล้วแต่เป็นของที่ลูกสาวช

ล้ว แต่ภาวรีก็ทำเพียงยิ้มจาง ๆ และเรียกท่านด้วยเสียง

นี้บัตรเครดิตของแม่ที่มันเกินวงเงินน่ะ เขื่อนเขาเคลียร์หนี้ให้แม่หมดแล้วล่ะ อบเชยของแม่เนี่ยลูกค้ำลูกคูณแท้ ๆ เลย...ไม่เสียแรงที่ไม่

วยเคลียร์หนี้ของแม่ ไม่ใช่ว่าจะแลกกับเร

งนะ แม่อย่าไปทำ

จะไม่ทำแบบน

นก็ชวนกันเข้าบาร์โฮส เรื่องนี้เธอเพิ่งรู้และขู่แม่หลายครั้งแล้วว่าถ้าไม่เลิก จะบอกพ่อ ล่าสุดพ่อรู้แล้ว และพ่อของเธอเองก็ไม่ได้ต่างจากแ

ผ้าให้พี่หน

ัพธวิทย์ส่งมาแล้วก็เก

อของมาฝากลูกเขยด้วย รออยู่เป็นชั่วโมง ๆ ไม่เห็นว่า

เดินไปเก็บเสื้อผ้าของลัพธว

ำอาหาร ทั้งหมดเธอทำคนเดียว ไม่ได้จ้างแม่

เสียง จบมาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง หากแต่ที่บ้านของเขาไม่ตกอับ พ่อกลายเป็นบุคคล

สาวของท่านมีใจให้ลัพธวิทย์ ท่านขอให้ลัพธวิทย์แต่งงานกับเธอ ตอนเอ่ยขอคราวนั้นเขานิ่งไป ไม่มีคำ

ก็ฝังเข้ามาในหัวใจของเธอแล้ว เธอแอบหลงรักลัพธวิทย์ตั้งแต่เริ่มแตกเนื้อสาว ด

งทั้งสิ้น และตอนที่มือลูบไปกับเสื้อผ้าอยู่นั่นเอง ก็สะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกงของลั

ันกับที่มินตราเล่าให้ฟัง เธอกำกระดาษแผ่นนั้นไว้กับมือ