ร้อมกระเป๋าเดินทางของเขาได้ไม่นาน เธอตรงไป

ำไมเ

ผอ.ก็ไล่

อ.ที่ไหนก็ไม่กล

งเรียน ค่อยหันมาถามเอากับครูแนนซี่อีกทีหนึ่ง “ทำไมวั

ายทุนจะสุ่มลงตรวจภายในอาทิตย์นี้ค่ะ ผอ.แกเลยใ

ล้วเดินคุยกันไปกับทางนั้น ก่อนจะแยกกันที่ทางเด

ว ไม่เข้ามาดูมาแลเอ

ดแล้วนะ มาเพราะคิดถึงเด็ก ๆ ต่า

ามีก็มีแล้ว ลำบากอะไรกัน

อมกับนึกถึงความสัมพันธ์ลึกซึ้งของตัวเองกับสามี ก่

้วค่ะ

ยับตัวหลบไปทางด้านข้าง เมื่อเห็นว่ามีคนจะเข้ามาในห้องนี้ แล

ือนจะร้องไห้ ไม่รู้ว่าใครมา ทำไมจะต้

ุสี่สิบปลาย ๆ เดินนำเข้ามาในห้องก่อน พร้อ

พี่กำลังจะออกไปรับที

้วกัน” ชายวัยสี่สิบคนนั้นบอกจี๋ให้สบายใจ พอทางนั้นป

รูยู คนนี้ไม่เชิงครู เพราะดูแลทุกอย่างของที่นี่ รวม

กับชายผู้มาเ

มตรี เขายิ้มตอบกลับมาแต่สายตาของเขา

วบ เรียนจนจบก็ไป ๆ มา ๆ ระหว่างที่นั่นกับที่ไทย หลังจบได้ไม่นาน เอสได้เงินลงทุนก้อนใหญ่จากคุณลุง แล้วบริหารอย่างไรไม่รู้จนงอกเงย ตอนนี้กลายเป็นนายทุนเนื้อหอมมา

ู่บางรายการที่ยีนอ

ป็นอย่างดีทุกอย่างให้พวกเขาฟัง กว่าจะเสร็จสิ้นครบทุกรายการ เล่นเอาเหงื่ออาบไปทั้งแผ่นหลั

เธอรู้ในตอนหลังว่าเป็นทนายความคนสนิทของนายทุนใหญ่ ชื่อ ‘ปกรณ์’ บอก

็นร้านอาหารราคาแพงลิบก็หันมายิ้ม