่ 2 ถ

นลงบนเตียงผ้าใบที่อยู่บนดาดฟ้าเรือ ปรายฟ

นนะ!” ปร

ฉย ๆ แล้วจะมีความส

ลือบไปเห็นแสงไฟของเรือลำหนึ่งที่กำลังแล่นเข้ามาใกล้ หล่อนจึงรวบรวมแรงที่มีอยู่ถีบไปยังหน้าอกชายคนดังกล่าวจนเขากระเด็นออกไป ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งไปที่ห

รง หล่อนจมลงไปในความมืดมิด ความเย็นข

องเธอกลับเหลือน้อยเต็มทีจนรู้สึกเห

งเห็นเรืออีกลำ ชายหนุ่มเจ้าของเรือชะงัก ก่อนจะมองเห็

าอุทาน และรีบแล

เธอก็รู้สึกถึงมือแข็งแรงที่เอื้อมมาคว้าตัวเธอเ

ความหนาวเหน็บและความหวาดกลัว เมฆินทร์ห่อหุ้มร่างของเธอด้วยเสื้อแจ็

นั้นใช่มั้ย” เขาถาม เธอร้องไห้อ

่าถึงแฟนหนุ่มที่เธอคบหาอยู่ และบอกว่าเขาเป็นคนล่อลวงเธอมาบนเรือ และพยายามให้เ

ลว” เ

ลำนั้น แต่เรือลำนั้น

วง” เมฆินท

ปรายฟ้าส่ายหน้า เธอร

เถอะค่ะ” เธ

วหนังของเธอ ความทรงจำอันเลวร้ายยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ภาพของชายหนุ่มร่างใหญ่ที่พยายามล่วงละ

นทร์ห่อหุ้มร่างของเธอด้วยวงแขนแกร่งของเขา ชายหนุ่มปร

ินทร์ เผยให้เห็นโครงหน้าหล่อเหลาที่ราวกับเทพบุตร ดวงตาคมกริบของเขาจ้

ธอไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนหล่อได้ถูกใจเธอเท่านี้มาก่อน เขาเ

รมาก่อน เธอรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ในอ้อมแขนของเขา ราวกับว่าเขาเป็นเกราะกำบังที่ปกป้อ