ับเพื่อให้สมองได้พักจากความสับสนและความกดดันที่ต้องรับมือมาตลอดวัน แต่จิตใจของเขายังคงวุ่นวายไม่

และการอยู่ในราชสำนักจีนโบราณเช่นนี้อาจจะเต็มไปด้วยพิธีกรรมและธรรมเนียมที่เ

ึ้นจากประตูห้อง พร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มรูปร่างสู

ดวงตาคมกริบของเขาจ้องตรงมาที่วายุ ซึ่งตอนนี้กำลังนอนอยู่บนเตียง

าขององค์รัชทายาท หน้าที่ของเขาอาจจะหมายถึงการแบ่งปันห้องนอน แต่คว

ชาและนิ่งสงบ วายุพยายามเก็บอาการของตัวเองไม่ให้แสดงออกถึงความตื่นเต้นหร

ขาคิด สัมผัสจากเนื้อผ้าของอีกฝ่ายที่แตะเบาๆ กับผิวทำให้เขาเริ่มรู้สึกได้ถึงความร้อนที่พุ่งเข

างดังขึ้น ทำลายความเงียบที่ปกคลุมห้อง ดวงตาของเขายังคง

ง น้ำเสียงของหลี่หยางทำให้เขารู้สึกประหม่า แต่ก็พยายามตอบกลับอย่างน

นตัวเอง ข้าจะอยู่ที่นี่ หากเจ้าไม่สบายใจหรือรู้สึกไม่ดี” คำพูดของหลี่หยางฟ

อบคุณ... ท่าน” เขาตอบกลับสั้น ๆ พลา

องให้เป็นปกติที่สุด แม้จะรู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากการที่ต้องรักษาบทบาทของหวังหยู่ แต่คว

ู้สึกของวายุกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ไม่สามารถบรรยายได้ เขารู้ดีว่าเขาต้องทำตัวเป็นห

องเขาสงบลง แต่เสียงเต้นในอ

่ความใกล้ชิดขององค์รัชทายาทหลี่หยางค

องห้องนอน ความใกล้ชิดของหลี่หยางทำให้เขารู้สึกอึดอัดและประหม่า

สังเกตเห็นความไม่สงบของหวังหยู่ ทันใดนั้น เข

หลี่หยางเอ่ยเสียงต่ำ น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความไม่พอใจ “

เขาพยายามทำตัวให้สงบ แต่ท่ามกลางความกดดัน

“ข้าไม่ทำอะไรเจ้า หากเจ้าไม่เต็มใจ อย่ากังวลไป ข้าไม่มีความจำเป็นต้องบังคับใคร โดยเฉพาะคนที

ไม่กล้าขยับตัวอีก กลัวว่าการเคลื่อนไหวใด ๆ จะทำให้หลี่หยางหงุดหงิดม

้าไม่เคยคิดจะทำอะไรเจ้า ข้าไม่ใช่คนที่จะฝืนใจใคร หากเจ้าไม่เต็มใจ ข้าก็ไม่จำเป

นนี้ เขาต้องรับมือกับสถานการณ์ที่ยากลำบากในทุก ๆ มิติ ทั้งจากการท

เสียงของตนเองนิ่งที่สุด เขาต้องรักษาท่าทีและไม่ให

บจากความกลัว เขาไม่กล้าขยับตัว และหายใจอย่างแผ่วเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความตึงเครียดระหว่างทั

ทที่เต็มไปด้วยอำนาจ ทำให้วายุรู้สึกว่าค่ำคืนนี้ช่างยาวนานเหลือเกิน แล้วเขาจะผ่านค่ำคืนนี