แค้นนี้ต้องชำระ

มจินซือ

เขากำลังเป็นกระแสให้คนพูดถึงกันไปทั่ว ก่อนที่เขาจะเดินทางมาถึงเสียอีก ทุก

กพัก ประตูห้องจัดเลี้ยงก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง การปรากฎตั

คู่กันเข้ามาในห้องจัดงานเลี้ย

ิง เขาสวมชุดสูทลายทางสีดำกับรองเท้าหนังสีน้

น ใบหน้ารูปไข่ถูกแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางบาง ๆ ความงดงามของเธอเป

้าง พวกเขาเหลือบมองไปทาง ถังยี่ซู เจ้าของงานวันเกิด กับ

ของหญิงสาวคนนี้ “เมื่อกี้เห็นผู้หญิงคนนั้นไห

คือซ่งชิงเหอแน่

มถึงยังไม่ตายล่ะ？ นังฆาตกร！ เธอกล้าดียั

ม่รึป่าวนะ？ สวยขึ้นผิดหูผิ

ป็น คู่เดทของท่านเสิ่น

กันว่า กำลังจะมีเรื่องสน

กทุกคนในงานเลี้ยง แต่ยังทำให้พวกเขาหวาดกลัวอีกด้วย เพราะผู

ังเป็นอดีตภรรยาของจั้นถ

เคยปรากฎตัว แต่ก็สมเหตุสมผลอยู่ที่จั้นถิงมาร่วมงานเลี้ยงนี้ เพราะข่าวลือว่าเขากับยี่ซูกำลังจะหมั้นหมา

นี้คู่แข่งของเขากลับมาปรากฏตัวต่อหน้า พร้อมกับอดีตภรรยาของเขาเอง แขกเหรื่อต

เธอเดินเข้าไปหายี่ซูด้วยรองเท้าส้นสูงเจ็ดเซนติเมตร

อ เมื่อหกปีก่อน ยี่ซูได้ทำลายกล่องเ

ั้งสองกำลังจะได้เผ

ธอเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอกำแขนพี่จั้นถิงของเธอไว้แ

ยนเป่ยหันไปหยิบไวน์แดงสองแก้วจากพนักงานเสิร์ฟ

ร้อารมณ์ของผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเขา เขายิ้มเล็กน้อย ก่อนเอ่ยปากทักทายจั้น

้งที่พบกัน โดยเฉพาะในงานแบบนี้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก แต่ก็ยังทักทายก

ู้สาอะไรกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น เขาไม่แม้แต่จะชายตามองคู่เดทของเหยียนเป่ยด้วยซ้ำ กลับ

ยังขึ้นมาเป็นซีอีโอได้สักพักหนึ่งแล้ว ปฏิเ

อง เมื่อต้องมายืนต่อหน้าสีจั้นถิงอีกครั้ง ไม่เพียงแค่เขาดูสุขุมมาก

เพื่อแสดงความเคารพที่มีต่อเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีอ

ง เหยียนเป่ยก็คงจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมและเผด็จการ

่งและเข้าถึงได้ยาก ขณะที่เหยีย

ว่าคำตอบของจั้นถิงช่างน่าขันสิ้นดี ขณะที่เขายิ้ม นัยน์ต

ยิ้มเช่นเดิม มันไม่สำคัญหรอก เพราะเธอรู้ดีว่าจั้นถิงเป็นค

ให้คุณยี่ซูสิ” เหยียนเป่ยสั

ท่าน

ของขวัญมามอบให้ยี่ซู “สุข

ให้เขา “ของขวัญสวยจัง ข

พยักหน้าโด

ง ก่อนกล่าวทักทายหญิงสาวที่ยืนอยู่เงียบ ๆ ข้างเขา “กลับมาแล้วเห

รจงทาด้วยลิปสติกสีแดงของเธอเปิดขึ้นเล็กน้อย “ขอบคุณที่เ

ๆ ปราศจากอารมณ์ ไม่มีใค

่ซูก็ตกตะลึงเป็นอย่างม

น ๆ ของเมืองหวย ยี่ซูสามา

ชิงเหอช่างดูอ่อนแอ ดวงตาของเธอก็แดงก่ำ เหมือนกับว่าถ้อยค

ัมพันธ์ของพวกเธอขึ้นมาใหม่ แต่ก็ดูเป็นความสัมพันธ์ที่ไร้คว

เธอเสนอว่า “พี่จั้นถิงคะ ไหน ๆ ชิง

สธอย่างไม่ลังเล นัยน์ตาปรากฏร่องรอยของความรังเกียจ “

นั้น เนื่องจากฉันไม่ได้เจอชิงเหอนานแล้ว มีเรื่องอยากคุย

มือของชิงเหอไว้ ก่อ

ชิงเหอ พลางพยักหน้

ากเธออยู่นั้น ชิงเหอหันกลับมามอง

เครื่องหมายว่

่ยี่ซู ส้นรองเท้าฉันสูงเกินไปที่จะวิ่งนะ เดินช้าลงหน่อยได

มคิดต่างกันอยู่ด้วยกันตามลำพัง มือข้างหนึ่งของจั้น

่า “นายคิดว่าไง ชิงเหอ

ณเหยียนเป่ยคงจะเบื่อ ๆ สินะ ไม่มีอะไรให้ทำแล้วรึไง？” จั้นถ

นกับแก้วในมือของอีกฝ่าย “ได้ยินว่

่ซูกำลังจะหมั้นกัน การที่สีจั้นถิงมาออกงานเลี

นถิงเห็นว่าโกหก

ึ้นมาบ้างว่า “บังเอิญจังเลยนะ！ ผมก