้ว... หม่อมฉันย่อมมิกล้าบังอ

้อย พร้อมถอนหายใจแผ่วเบา ประหนึ่งยอมจำนนต่อโชคชะตา ทว่าในดวงตาที่หลุบต่ำกลับ

่ยต่อด้วยเส