ครั้งแรกที่ฉันดื่มเยอะขนาดนี้ก็เพราะปกติฉันจะคุยกับเพื่อนแต่ครั้งนี้ฉันแทบไม่ค่อยได้คุยกับเพื่อน

เฟิร์นด้วยนะ

้องดูแลเธออยู่แล้วคร

รู้สึกว่าตัวเองกำลังโคลงเคลงอยู่ในท่อนแขนของใครไม่รู้แต่ไม่มีเรี่ยวแรงจ

ฉันรู้สึกตัวและสร่างเมาถึงแม้ว่าในร่างกายของฉันจะยังมีฤทธิ์ของแอลกอฮอล์หน่อยๆ ก็ตาม ร่าง

เคยจนรู้สึกผ่อนคลาย กลิ่นเหมือนกับห้องนอนของฉันและร่างกายของวาคีน ทันทีที่ฉันนึกถ

าค

ต่ฉันก็ลุกขึ้นนั่งแล้วปัดออก พร้อมกับยกมือขึ้นกุมศีรษะของฉันเอาไว้ ม

ัวเหรอ

ปได้แล้วขอบคุณที

เลยค่ะเขายังมองหน้าฉันอยู่อย่างนั้นโดยที่ไม่ยอมขยับไปไหน จนฉันต้องลุกขึ้นยืนค่ะ แล้วดึ

ล้วค่ะ เฟิร

ยนะ ให้คีนนอ

อะไรฉันขึ้นมาฉันจะแย่เอาได้ วาคีนเขาหันตัวกลับมาเ

่นี่ครับ ถ้ามีอะ

งอย่างที่วาคีนพูดก็ตามแต่ฉันเองก

ำไมถึงขี้ต

ฟิร์

กลับไปที่โรงแรมนายสิ" ใช

คีนเลยไม่มีที่นอน" น่าตีคุณเลขาจริงๆ ทำให้

แล้วนะคะแต่เพราะว่าเราเคยรู้จักกันมานานเลยทำให้ฉันแค่สงสารเขาน่ะค่ะ ที่จริงเราไม่ควรมาเจอกันอีก เราควร

นนอนด

่ะ ครั้งที่แล้วทำฉันเจ็บปางตายมาครั้งนี้

รับ ขอคีนนอนด้วยนะ" เห็นมั

ด้กินอะไรเลย" ฉันเริ่มอยากรู้แล้วล่ะค่ะใคร

ลยนะครับ นะเฟิร์นนะถือว

ประกายวิบวับของวาคีนสิ มันน่า

เป๋าแล้วเดินดูนั่นดูนี่ไปทั่วก่อนจะเดินกลับมาน

์นไปเอาผ้าข

บอะไรบางอย่างที่ฉันก็ไม่รู้ว่าเหนื่อยจากอะไร ฉันไม่ปลุกเขาหรอกค่ะ ถ้าปลุกคนที่อันตรายน่าจะเป็นฉันแน่ แต่ฉันเลือกที่จะเดินไปถอดรองเท้า แล้วคลายชุดของเขาให้พอหายใจไ

นนั่งลงแล้วมอง

แล้วยิ้มมุมปาก นี่แกล้งหล

วาค

านอนกัน

งประตูอยู่ค่ะ หัวใจของฉันมันเต้นรัวพลางนึกไปว่าแท้จริงแล้วคนที่บอกที่อยู่ของฉันให้กับเขาก็คือตัวของฉั

ะ เพราะว่าฉันต้องออกไปอาบน้ำนี่คะ ที่ห้องพักของฉันมีห้องน้ำแค่ห้องเดียวอยู่ที่ด้านนอกค่ะ ฉันลืมไปเลยว่าต้องอาบน้ำก็เลยต้องนั่งอยู่ในห้องนอนไปก

ะ ยังไม