ายแกเลยยิปซี” แวนมองแว็บเด

นชื่อเขาไม่ออก” เธอพูดภาษาจีนได้ดี เรื่องการอ่านเขียนเธอก็

าเขียนว่าอะไร แก

. แล้วนี่ก็น่าจะเป็นชื่อของเขา

ริงหรือวะแก” ปลากระ

ู่บ้าง เพราะในบันทึกเล่มนี้มันเป็นเหมือนการบันทึกเรื่องราวของกุ้ยถิงและชายค

ดจะหาวิธีช่

ฉันด้วย แล้วก็เอาของฉันออกมาให้หมดแล้วก็แบ่งกันนะ ของมีค่าจำพวกทองฉันมีอยู่ไม่กี่บาทหรอก แล้วก็มีเอทีเอ็มอยู่ใบหนึ่งมันเป็นเงินเก็บของฉ

ยิป!! พ่นอะไรออกม

รให้แกขัดนังแวน” เธอย

ี้ ไม่ดูดีกว่า” แวนพร่ำเสีย

แกก็รู้ด้วยว่าฉันไปอยู่ดีมีความสุข ไม่ต้องมานั่งร้อง

ื่องไทม์แมชชีนก็ไม่มี จะกลับไปอดีตยังไงก่อน” ปลาหมึกโวยวายแล้วหยิบไพ่ขึ้นมาวางลงตรงกลางวงเพื่อเปลี่ยนเรื่อง กลบเกลื่อนความกลัวใ

ลาเห็นอาการของหมึก แต่

่นใช่มั้

ทำเป็นอารมณ์เสีย พรุ่งนี

ใหญ่ ยาว กรี๊ด ๆ ๆ แค่คิดก็ขนลุกซู่

ธิญาหัวเราะกับคำพูดกำกวม

่แกจะคิ

ย อย่ามัวแต่ฝัน

ันสงสารผัวแก

แล้วเงินน่ะวางลงมาด้วยนะ ไม่ใช่วางแต่ไพ่” แว

ันที่

ย่เพราะมัวแต่นับเลขก

จกับสภาพอิดโ

บ ตอนบ่ายค่อยออกไปเที่ยว วันนี้ก็เข้าที่พักช้าหน่อย

มือให้เฉิน แล้วหันไปบอกกับเพื่อนตามที่คุยกับเขา จากนั้นรีบเด

ที่

งที่ใหญ่ที่สุดทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ซึ่งในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของสิบสา

ไปด้วยรูปปั้นดินเผาของเหล่าพลทหารประมาณหกพันตัว ซึ่งมีขนาดเท่าคนจริง และหุ่นแต่ละตัวหน้าตาไม่เหมือนกันเลย

ที่

อกไปเดินตามแหล่งช็อปปิ้งเพื่อหาซื้อของฝาก แต่พุทธิญาเริ่

มากนี่นา ทำไมอาการ

็เหมือนเราอยู่ในห้องแอร์ทุกวันติดต่อกันนั่น

าะอากาศที่มันเย็นข

้ดตอนนอน เพราะรู้สึกอึดอัดไม่สบายตัว เสื้อไหมพรมก็ไม่ได้เตรียมมา จึงใช้ผ้านวมผืนหนาห่มจนมิดค

ป อยากกลับ

ยากช้อปมากก

ออะไรบ

เสื้อโค้ตก็สวย แต่บ้านเราไม่ได้หนาวมากมายไม่รู้จะซื้อไปท

พราะแกเจออากาศเย็น ๆ ไม่ค่อยได้ ช่วง

ถูกใจก็

จากแหล่งช็อปปิ้งได้ก็ปาเข้าไปพลบค่ำแล้ว จึงตัดสินใจแวะ