ประตูเปิดตรงด้านหน้า เธอเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัวแล

กัน ลู่ซิงหลานก็ตัว

กนี้เข้า ลู่ซิงหลานเพิ่งออกมาหลังอาบน้ำเสร็จ เธอสวมชุดคลุมอาบ

มักหลุดจากลาดไหล่ของเธอเป็นระยะ เผยให้เห็นผิวกายละเอียดอ่

่อยๆ ขึ้นสีแดงเรื่อ เขาถึงได้เบือนหน้าหนีอย่าง

ับอาหารเช้าที่จัดเตรียมไว้อย่างประณีตน่าทาน เธอเองก็หิวมากแ

ตาทาน จนกระทั่งลู่ซิงหลานทานใกล้จะหมดแล้ว เขา

งหลานก็มองไปทางเขา “คุณร

คุณควรจะถามว่าตอนนี้ในเมือง

งอย่างยิ่ง “ฉันจัดการเองได้” เมื่อพูดจบเธอก็เพิ่งจะฉุกคิดได้เมื่อสายว่า บางทีสำหร

ู้หญิงที่ถูกทอดทิ้งม

บบนี้ คุณเชื

ยวเล็กที่งดงามและคมกริบของเขาเลิ

้นจนจบ คนที่ควรจะร้อ

ก็ไม่คุ้นเคยคู่นั้น ลู่ซิงหลานก็ยิ้มออ

าเสร็จ ลู่ซิงหลานก

และพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบ

้งนี้ เธ

ที่คลับ

นาที สีหน้าของฮั่วสุยหยวนเริ่ม

ี่ยอิงแอบออเซาะอยู่ข้างกายเขา ก่อนจะพูดอย่างออดอ้อน “คุณส

นเสวี่ยเพิ่งกลับมาพอดี เป็นโอกาสดีที่จะพาเธอออกไปพบปะผู้คน ยังไงแล้วงานเลี้ยงครั้งน

กถึงชื่อนี้ขึ้นมา ฮั่

การที่พวกเขาแห่กันมาเอาใจทายาทของตระกูลลี่อย

ี่หน้าประตูมีเ

ที่ปรากฏแก่สายตาก็คือร่างที่

รือนร่างนั้นแทบจะดึงดูดสายตาที่ต

มาที่ค่อยๆ ผลิบาน ชุดราตรีสีแดงสดใสขับเน้นเรือนร่างอันงดงามของเ

งช้าเมื่อได้เห็นลู่ซิงหลานที่เจิดจรัส และพออีกฝ่ายทิ

่นกัน สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าอันแสนงดงาม

งเขาดังขึ้นอย่างชัดเจน ม

ู้หญิงแสนเชยในชุดเสื้อเชิ้ตลายสก็อตตัว

่างกันราวฟ้

ไม่รู้ถึงความงามของตัวเอง เพียงแต่เธอไม่ชอบความหรูหราฟุ่มเฟือยมาตั

ายุ แถมยังมีแม่สามีใจร้ายที่ไม่ชอบหน้าเธออยู่ด้วย ไม่รู้ว่าไปฟังใ

ึงการแต่งกาย หรือแม้กระทั่งสีผมของเธ

สนจะเชยเฉิ่มแล้ว เธอ

ี่เฮงซวยแบบนี้ก็ก

ามาแก้วหนึ่งจากบริกรที่อยู่ข้างๆ และเร

นโยน “พี่ซิงหลานคะ เรื่องเมื่อวานต้องขอโทษด้วยนะคะ ไ

ย่างน่าเวทนา ฝนที่ตกเมื่อวานคง