องเฉินเล่ออวี๋ เสิ่นจินอันพลันเข้าใ

อารมณ์ “นึกว่าฉันลืมความแค้นและความเกลียดทั้ง

อันตอบด้วยสีหน้าอับจนปัญญา “อีกอย