งาน ซ่งเซียงลุกขึ้นตาม รอบๆ มีเลขานั่งอยู

้วพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า "ฝ่ายบุคคลบอกว่าคุณไ

"ลืมเวลาที่เข้าทำงานที่แน่นอน เลยอยากด

ด้วยความสนใจเหมือนจะยิ้ม "ผมนึกว่าค

้เป็นเลขาของคุณถือว

วยน้ำเสียงเรียบๆ แต

ูดอะไรอีก แต่ใจของเ

ยนลี่หานช่วงนี้เอาใจยาก เธอค

ลี่หานเคยมีเมื่อห้าปีก่อน แต่ต

่ยน ถึง

นในความคิด รถก็จอด

คนออกมาต้อนรับ โค้งคำ

นลี่หานไปยังชั้นบนสุด จากหน้าต่าง

์เปิด กลิ่นน้ำ

ี่สิบในเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุ

หลบไปด้านข้า

ข้ากับซ่งเซียง

มือซ่งเซียงไว้ "เยี่ยน สาว

ือก็เลื่อนขึ้นไป

น อดทนกับความรู้ส

ิ้วเล็กน้อย แล้วทำเหมือนไม่เห็น

่งกล้าทำมากขึ้น กอดซ่

ะหาทางหลบหนี แ

ต่เขากลับดูเฉยเมย ฟังคำพูดยกยอจากผ

ยี่ยนลี่หาน แล้วถามอย่างท้าทาย "เยี่ยน สาวเลขา

ต๊ะต่างจับตามองสีหน้าของเยี่

แขนของเก้าอี้ รู้

้วยความสนใจ ริมฝีปากบางยกขึ้นเล็กน้อย "อยู่กับ

ดจบ ทุกคนก

ครจะเล่นกับผู้หญิงคนหนึ่งไ

่าขนลุกและถ้อยคำ

เยี่ยนลี่หานที่ไม่มีอารมณ์ใดๆ

ัวหลบจากจู

นลี่หานเลิกคิ

ยส์ ฉัน

แดงให้ถึงริมฝีปากของหลุยส

ีเสียง

จากมือของสาวงาม "ที่รั

ฝั่ง เธอยิ้มกว้างขึ้นอีก แล้วรินไวน์ให

ีกสักแ

ยร์ หลุยส์ที่กำลังค

วน์หกใส่หน้าอกของ

ทษค่ะ...ข

มือนกระต่ายน้อยที่

้ "ที่รัก ไม่ต้องกลัว แค่เสื้อผ้า

เรื่องทำ แต่ไม่คิดว่าเ

ส์ก็ไม่ต่างจากไป

มองไปทางอีกฝั่

?" หลุยส์จับคางของซ่งเซียงเล่น

หยิ่งยโส ไม่แม้แต่จะมองซ่งเ

าเลอะ ก็ต้องท

อนเครื่องจักร ไ

งแทบกัด

ของเยี่ยนลี่หาน คนก็ถ

ล้อเลียนกันอย่างรู้กัน

ปทั้งใจ ร่างกายถูกพาไ