งกำกวม แต่ในใจของซ่งเซียงรู้ดีว่าอย

นั่งลง ในที่สุดก็ไ

ีอาหารจานเล็กที่ดู

ก ๆ พลางอดไม่ได้ที่จะถามเขาว่า “ทำไ

ื่อ