วยความอ่อนล้าแล้วกล่าวว่า “ไม่ไปหรอก ฉั

ล่ออย่างพิจารณา ก่อนพยักหน้าอย่างเข้าใจ “ใ

ก็ลากร่างที่อ่อนล้าของตัวเองกลับข