นิงพูดจาตะ

น หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเธอ ก็ตอบก

มันไม่เหม

่าไม่มีตรงไหนที่ไ

ู้สึกว่าอุณหภูมิของห้

นมือออกไปรับแหวนนั้น จู่ ๆ เส

ประตู “คุณฟู่ ได้เวลาแล้วครับ

้เจียงว่านหนิงถอนห

็พูดขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำ “คุณฟู่ แหวนวงนี้ค่อยสวมตอนที

องกลับมา เจียงว่านหนิงก็ยกชายกร

อนกับมีใครกำลังไล่ตา

าวที่จากไปด้วยความรีบร้อน

ม่ได้ปฏิเสธแหวนท

ปในลิฟต์ แต่ขึ้นบันไดไปชั้นสองโดยตรง ใ

พ

ันได ก็เห็นเจียงเหยียนท

เจียงเหยียนด้วยสีหน้าหยั่งเชิงเล็กน้อย “เธอมา

่ายถามคำถามนี้

ยความว่

หรือเปล่า หลังจากที่ได้ยินแบบนี้ แววตาก็ระแวดระ

น้าของเจียงว่านหนิง “พี่ คนที่อาเซินรักมีเพียวแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น

ยงเหยียน เจียงว่านหนิงก็

นตาของเจียงเหยียนเอ่อล้นออกมา “พี่ ถ้าพี่อย

ดว่าเยว่เซินรักเธอ

น่

หยียน เจียงว่านหนิงก็หัวเราะออกมาทัน

้าของหลี่หลัวอย่างหนักแน่น

ิ้มแย้ม “ถ้าเยว่เซินรักเธอจริง ๆ แล้วทำไมเขาถึงไม่ยอมถอนหมั

ยียน เยว่เซินรั

ของเจียงว่านหนิง เจีย

ตากลับมา ก่อนจะเดิน

องก้าว ก็มีเสียงกรีดร้องเส

ียงเหยียนกลิ้งต

กตะลึงกับภาพที

นดึงดูดความสนใจของทุกคน คน

ีเลือดอาบเต็มหัว แววต

เลย เธอไม่ได้ตั้งใจ ฉ

ูถูกเหยียดหยามอยู่ไม่น้อย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างทั้งสามคนในคืนนี้ทำให้คนข

่านหนิงก็เพียงแค่พูดขึ้นอย่