าลังเลเล็กน้อยแล้วพูดว่า “หยุนเซียว บางครั้งนายก็น่าจะคิดถึงความรู้สึกขอ

ั้งสองคนจะรับ

จ้านหยุนเซียวเงียบไปสักพักก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันรู้แล้ว นายกลับไปก่อนเถอะ”