ค่อยดีนัก กู่เป่ยเซิงก็ไม่ได้คิดอะไร

้ยิ่งกินยิ่งอร่อย

ด้วยความหงุดหงิด “ฉันต้องเพิ่มเงื่อนไขแล้ว การใช้จ่ายทั้ง

ทางกู่เป่ยเซ

ป ไม่รู้จะพูดอะไร “เธอ

กนี้ นอกจากตัวเองแล้ว สิ่งที่ทำ

ู้สึกถึงความห่างเหินเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้ต้องม

ินไม่ยอมเปิดใจ

อไปอยู่ห้องนั้นเถอะ” ฤดูชิงห

นเป็นห้องเล็กๆ ที่แท

เลขาวรรณส่

ย่างสงบ “ฉันคิดว่าการอยู่ร

งกู่เป่ยเซิงด้วยความสงสัย

ดอย่างเรียบๆ “ถึงฉันจะไม่มีบ้าน ไม่มีเงินฝา

อะไรล่ะ ไ

??

ยเซิงถ

อย่างน้อยผู้หญิงก็ชอบทำตัวหยิ่งต

ะโน้มน้าว แต่เธอกลับสะพายก

่าจะสุภ

ม่รู้จะพูดอะไรดี แ

กับผู้หญิงที่เขารู้จ

ที่พิเ

ว่าไม่ควรให้ฤดูชิงหลินร

้ว่าเขามีทรัพย์สินมหาศา

งจากที่นี่พอสมควร ขับรถก

งสัย กู่เป่ยเซิงให้เลข

ขารู้สึกไม่สบายเลย นี่เป็น

านาที

ูชิงหลินมาถึงหม

สึกสงสัย กู่เป่ยเซิงเป็นแค่คนทำงาน

ห้อง เห็นการจัดวางและพื้นที

ของเขาหรูหรายิ่งกว่าที่นี่ร้อยเท่า คนที่เคย

้น เลขา

ท่านให้ตรวจสอบ

หน้าทันที รีบพูด “เธ

ับตำแหน่งในตระกูลกู่ สถานการณ์ภ

่ง เนื่องจากเขาถูกวางยา ด้วยแรงขับดันจ

รับผิดชอบต่อผู้หญิงค

แต่ไม่มีข่าวเลย เพราะสถานการณ์ตอนนั้นพิเศษ

าจำได้ คือเธอม

ล้ว กู่เป่ยเซิงจะไม

องเขาด้วยความสงสัย ทำไมคนนี

ไปก่อน ฉันมีเรื่องสำคัญต้องไปทำ!” กู่เป่ยเซิง