หนำสำราญแล้ว บิดขี้เกียจและพูดกับกู

ยู่หาน แต่เมื่อหันกลับมาก็พบกับดวงตาไร

ไม่ต้องกังวลมากหรอก” เขาปลอบโยน “พรุ่

แ