บทที่ 2 เด็กนั้นเป็นของคุณ...
าลงเล็กน้อย แววตา
นแท้ง แล้วก็มาเรียกร้อ
าจะซีดเซียว แต่ดวงตากลับสดใสแ
ียดาย
ต่กลับเลือกที่จะห
ม่คุ้นเคยของผู้ชายต
ธอไม่ไ
เธอรู้สึ
งสถานการณ์ของ
“คืนวันที่ 11 มิถุนายน
จือหวย
ทรงจำอันหวานชื่นเมื่อสอ
าวตรงหน้า "คนคืน
ดดัน ฟางทีพยายามอดทนต่อค
้ง “เธอตั้งค
ว่าเขาจะเข้าใจผิด จึงพูดเส
ด้อย่างไรว่
น้าขึ้นมองเห็นส
ฉันไม่ได้อยู่กับผู้ชายคนอื่น... อะไรแบบนั้น
สายตาเปลี่ยน
ม่ค่อยมีสติ ไม่ทันสังเก
ึ้น เขาเห็นรอยเ
ก็ไม่ได้หมายความว่าหลังจากนั
ป็นผู้หญิงที่เข้า
นน จึงหยิบเช็คออกมาและเขียนด้วยปากกาหมึกซึมอย่างรว
้อยอยู่ข้างต
อับอายเกือ
รที่มีศักดิ์ศรี คว้าเช็คและฉ
ฉินที่นอนอยู่ในโรงพยาบาล
ลำบาก “ห้าแสน ฉั
่าตัดของอธิการบดีเฉิ
บหมื่น พอได้ยินก็หัวเราะเย
ือหนึ่งล้าน จัดการเรื่องการแท้งเอง ฉันไม่อยากเห
่ำ มือสั่นเล็ก
องเธอคงดูน่าเกลียดมาก จนเยี่ยนจือหวยไม่
มือเขา ลอยไ
ังและขับรถออกไ
นั้นสักพัก จึงก
้ำตาหนึ่งหยด “ป๊าบ”
าน
ลังทำความสะอา
ด แต่จริงๆ แล้วก
ีของมีค่าอะไรบ้าง
ารยืมนี้คือ
นี้สถานะในบ้านต่ำกว่าเธอเสียอ
านก็ไม่เจอ
ก็ทำลายเสื้อผ้าสวยๆ ของฟางทีหมด
มดขนาดนี้ ไม่เหลื
้ายจร
้าห่มบนเตียงของฟางที
คร
ย่างหล
าที่ฟางทีซ่อนไว้ ตาเป
ต
งที่อยู่ในมื
ต่อมา รี
ณนา
าบ
ข้าประตู ก็
“เธอไปไหนมา? ทำไมไม่ไปจดทะเบีย
วดที่แก้ม พูดว่า “ฉัน
ีกว่าเขาเจ้าชู้ใช่ไห
า “ท้องก่อนแต่ง! ฟางที ฉันไม่คิด
รรภ์บนพื้น หัวสมอง
้อยถึงจะได้การศึกษาดีแค่ไหน ก็ยังช่วยไม่
เธอไปซะ! ทำเรื่องน่าอับอายแบบนี้
ยตาให้หยินท
ะเป๋าเดินทางจากห้องข้
างที ของเธออยู่ในนี้แล้
หลายปี ถึงแม้ฟางซิ่งจะกลับมาแล้ว ก็ไม่คิดจะไล่เธอไป แต่เธอเลือกที่จะตกต่ำ ไม
างทีหัว
คิ้ว “เธอหั
ทนไม่ไล่ฉันไป ไม่ใช่เพราะกลัวว่าคนภายนอกจะพูดว่าพอเจอลูกสาว
งทีก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของท
กูลฟาง
ต่ไม่อยากถูกด่าหลัง
ถไล่เธอออกไปอย่างถูกต้องตา
ธอ เธอคงไม่รู้ว่าจะไปกินดินอยู่ที่ไหน! ไม่รู้จักบุญคุณ ฟางซิ่งพูดถ
ั่น “ไม่ ฉันขอบคุณคุณที่เลี้ยงดูฉันตลอดหลายปี ถึงแม้คุณจะมอ
ับการเลี้ยงดูตลอดหลายปี รู้ว่าจริงๆ แล้วไม่พอ แต่การที่ฟางซิ่งทำร้ายและทุบตีฉันในช่วงครึ่งปีที่
คุณต้องการ เราจะไม
ูถูก “เธอได้เงินมาจากไห
ก็ไม่ค่อยให้เงินฟางทีแล้ว
เหลือในบัตรของเธอน่าจะห
ถึงมีห้า
ยขอเงินจากเยี่ยนจือหวย ไม่อธิบายมาก
้คุณโ
างทีลากกระเป๋าอ
เสียงจากด้านบนก
