ายืนรออยู่ข้างนอกด้วยความตึงเครียด เหงื่

แค่ไหน ประตูเหล็กส

มีใบหน้าอ่อนหวานเดินออกมา เธอ

้าลึกๆ แล้วส่งยิ้มส

หญิ