ั่งลงบนโซฟาพร้อมกับมือทั้งสองที่บิดไปมาอย่างกระว

งเธอตรง ๆ “วันนี้ทำ

งมาก ถึงได้มา...” ต้วนหยูหลุบตาลง เสียงพูดค่อย