าไปในดวงตาของเย่ว์หย่าหวี่ ราวกับพยายามอย่

งคุยอะไรกัน

อง เขาสวมเสื้อกาวน์สีขาวส

นอนอยู่บนเตียง “ตอนนี้รู

ังไม่รู้