ณะที่ฟ้าใกล้มืดแล้ว เธอข
นเจี
จี๋ยไม
เสี
นโซฟาเดี่ยวด้วยแสงสลัว เธออุทานด้วยควา
ม่นา
้มเธอขึ้นมานั
ุดกี่เพ้าขอ