ี่ลู่มาถึงก่อนเวล

ถเข็นทำความสะอาดของแม่บ้านที่เคลื่อนไหวเ

บิด นึกถึงความแปลกขอ

ารูล็อคดังชัดเจนใน

เสียดสีของเสื้อผ้า และเสียงหัวเราะเบาๆ ของผู้หญิง พี่ลู่มือแข็ง

นเหนียนพาดอย

ำลังจับข้อมือบ

ผมยาวปกปิดหน้าครึ่งหนึ่ง แต่ส

งทำงานของเหยาหยา" "ยิ่งน่าตื่นเต้นไม่ใช่เหรอ?" ซูหว่านอี้พูดใกล้หูของเขา นิ้วมือเปิดกระดุมเสื้อของเขา "เมื่อค

ไปเจอกับซูหว่าน

บ แต่เก้าอี้ขยับเล็กน

งของเธอเฉียด

กที่ยิ้มอย่างภูมิใจและตาของเ

ั้งแต่แรกว่าเธ

หมือนโดนชกหนัก

วามลับระหว่างเธอกับซ

กจูบที่มีรสชาติกาแฟหลังบานประตูบานเลื่อนนับไม่ถ้วน

ิงอีกคนหนึ่งน

าร้าของซ่งจิ้นเหนียน พี่ลู่ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ชนเข้

รมณ์ "ไม่มีอะไร" ซูหว่านอี้ยิ้มพลางดึงเขากลับมา

้ำเย็นไหลผ่านนิ้วมือที่สั่

ไหล เธอรู้ว่ามันต

องก็เหมือนมีดทื่อที่

นดังมาจากด้านหลัง "คุณไม่เป

เสี่ยวหลินยื่นเอกสารให้เธอ "บอกว่าสัญญานี้ต้องการให้คุณตรวจ" พี่ลู

ื่อยังว

าซู" เสี่ยวหลินทำท่าจะพูดแต่หยุด "คุณลู่ คุณด

้ยังคงหลงเหลืออยู่ พี่ลู่เปิดหน้าต่างทั้งห

อร์ พิมพ์ใบลาออกใหม

ามเย็นของห้องประชุม เขาเห็นพี่ลู่แล้วชะงัก "คุณมา

ี่ลู่ผลักเอกสารที่เตรียมไว้ไปให้ "พอดีเลย พวกนี้ก็ต้องการลายเซ็นคุณ" ซ่งจิ

ลาออก เขาขมวดคิ้วมองเธอ "นี่คืออะไร?" "กระบวนการใหม่

ียงหวานของซูหว่านอี้ดังขึ้น "จิ้นเหนียน คุณเฉินรอคุณประชุมอย

ึ้นอย่า

ึกได้ว่ายังไม่ได้

อกสาร ส่องดูอย่าง

ี่ลู่ ก่อนจะเด

ที่พี่ลู่ ปากยิ้มเบาๆ พี่ลู่เก็บใบลาออกที

งซูหว่านอี้พูดเสแสร้งว่า "จิ้นเหนี

ยงซ่งจิ้นเหนียนลางๆ "เธอเป็นแบ

ลง พี่ลู่ปล่อยให้

ดมิด ฟ้าก็จะสว่