ยียนเจี

่อยๆ หายไปในสายฝน รอยยิ้มบนใบหน้าเยียนเจียจึ

ู่เฉินก็ยังไม่กลับมา เยียนเจี

สึกเหมือนยกภ

แต่ยังมีพื้นที่ครึ่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยเครื่องประดับและโบราณวัต

ให้ตอนเช้า ทุกชิ้นบนรูปนั้น ตอนนี้ให้ติดป้ายราคาตามตลาดแล้วขายออกไปโดยเร็ว เง

มบริษัทลู่ที่ลู่เฉินเคยยัดให้เธอเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นเขายิ้มและบอกว่าให

ถึงวันเกิดของคุณลู่ ให้ขายหุ้นของกลุ่มบริษัทลู่ทั้งหมด นอกจากนี้ แผนการเ

คุณแน่ใจจริงๆ เหรอ? หากคุณเยียนเริ่มล

เยียนเจียขัดจังหวะเ

พิงตู้เซฟ ฟังเสียงฝนที

และนายหน้าก็ส่งข้อความมา เครื่องปร

กลุ่มบริษัทลู่รอเพียงคำสั่งจากเธอ

ือนทะเลสาบน้ำแข็งนั้นเริ่ม

องครอบครัวลู่ฉันไม่สนใจ หากต

าตกจากท้องฟ้าสูงมาเผชิญความย

ท์ เสียงประตูวิ

สิบสี่สิบห้ายืนอยู่ ใบหน้าและดวงตาของเธอคล้ายซูหน่วน ซูหน่วนสวมเสื้อโค้ทของลู่เฉิ

้วก็โดนฝนบ้าง ฉันกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรเลยอยู่ดูแลเธอทั้งคืน เธออยู่คนเดียวฉันไม่สบายใจ

ร้อมกับเงยหน้ามองเธออย่างโกรธแค้น เสียงแหลม “ทำไมคุณถึงยึดบ้

ย เยียนเจียไม่ได้หลบ

คว้าแขนเธอและโยนไปที่เท้าของ

ื้นร้องไห

องเยียนเจียอย่างขอโทษ “คุณลู่ ขอ

“ถ้ามาอยู่บ้านคนอื่น ก็ต้องควบคุมเด็กในความดูแล

ตึงทันที “เจียเจี

เฉิน คุณเข้าใจให้ช

“ถ้าจะอยู่ ก็ต้องรักษ

นนี้เงียบกว

าติอ่อนๆ เพื่อเอาใจซูหน่วนที่ตั้งครรภ์ เยีย

ขนมปังคริสตัลกุ้งที่

ะเธอมีปัญหากระเพาะอาหาร เชฟใช้มันฝ

้งขึ้นมา พูดไม่ค่อยชัด “นี

น่ารักแล

ยินก็ยิ้ม “ถ้าอยากกินให้ครัว

ำเสียงไม่ได้มีความตำห

ว่าการแสดงน

มลื่นจากเก้าอี้ ใบหน้าซีดเซียวทันที “