บทที่ 7
ของวินเซนโซเย็น
มหวังสุดท้ายท
ันหลังออกจากห้องนอนใหญ่
ิไว้ที่ 50 องศาเซลเซีย
ไป เพียงแค่จิบเดียวก็ร้อนจนต้องพ่นออ
!” เธอกรีดร้อ
องแล้ว! เธอตั้งใจทำ
ดาษทิชชู่มาเช็ดปากให้โซเฟี
ไปด้วยความโกรธที่ไม่เคยมีมาก่อน
ให้ร้อนขึ้นหน่อย” ฉันพูดด้วย
ชื่อฉัน พูดไ
จนหน้าซีด เขาพยายามจะพุ
อย่าโกรธ ฉ
บแขนเขา เส
อเลน่าไม่ตั้งใ
แต่ในตากลับซ่อน
สูดหายใจ
ว พอลจะจัดคนอื่นมาแทน เธอไปอยู่ห้องเล็ก
การหรือ? ไม่ต้องทนเห็นหน้าพวกเขาที่น่าขยะแขย
นอนใหญ่ ในขณะที่ปิดประตู ฉ
ธอมากเลย ฉันกลัวว
ฉันเกลียด
ัน ตั้งแต่เขาทรยศฉันเพื่อโซเฟีย ความรัก
๋าเดินทางออกมาจากใต้เตียง ในน
จำนวนหนึ่ง และเครื่อ
ตลอดไป ฉันต้องออกไป ต้องหาหลักฐาน
เตอร์ ล็อกอิน
ว่า หากเจอปัญหาที่แก้ไม่ได้ ส
ลังมองหาบริการแกล้งตายที่เชื่
ีกา” ตอบกลับ “หนึ่งล้านดอลลาร
น้าจอ รอยยิ้มแบบเย
นี้ไม่ใช่ปัญหาอะไร บนบัตรด
ห้ฉันหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ ขอเพีย
้บ้าคลั่ง แต่ฉันไม
อบกล
' และฉันต้องการตัวตนใหม่ เพื
เจอกันที่โกดังร้างที่ท่าเรือบรู๊คลิน ท่าเรือที่คล้
ะเป๋าเดินทางกลับใต้เตียง
่ที่ไดอาน่าจากไป และเป็นจุดเ
นโซ โ
นจะทำให้พวกคุณต้องชดใ
