จน ไอไอสงบลงอย่างช้าๆ ก่อนท

็ดน้ำตาที่ไหลลงแก้ม “

ึกแปลกๆ ยังวน

ดนิ้วลงบนหน้าผาก “มากินอาหารเช้าเถอะ” ซือ เจิ้งฮ

ว