ายตาของหรงชูกลับมาจากนอกหน้าต่าง “ฉันหล่อกินขาดลี่ชวน

ทั้งขำ เธอชำเลืองมองเขา “ตอนเด็กว

หลูฉีหัวเราะ “จริงๆ นะ ที