เย่จะไม่ค่อยเป็นทางการเท่าไหร่ แต่การม

เขามองไม่ชัดในตอนนั้น

งก้าว ร่างสูงใหญ่ของเขาสามารถบด

้สึกว่าระยะห่างของทั้งสองคนใกล้เกินไ

เย่ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เดินเข้ามาใกล

องเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความหงุดหงิ

ธอ เขาพูดเสียงต่ำว่า “คืนนี้ไม่ใ

บิกตากว้างด้วยความตกใจ “คุณหมายควา

ี่จะนอนกับเธอ เธอเองก็อดไม่ได้ที่จะสัมผัสดูแผ

เธอ สุนวลเอง

เย่ไม่ไ

องเขา รู้สึกตกใจกับท่าทีหิวโหยของชายคนนี้ เธอพ

้าอย่างช้า ๆ แล้วหัวเราะอย่างมีนัยว่า “รูปร

มเธอขึ้นมาแล้

นมือไปเปิดเสื้อเธอ คิดจะดู

านแทนเข้าครอบครัวฮั่วก็จริง แต่ไม่คิดจะมอบครั

ับตัว ฮั่ว ซิเย่ก็สังเกตเห็น

่าชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะเป็นคนไม่เอาไ

ย่จะไม่ใช่คนที่ทุกคน

ฮั่ว ซิเย่เปิดออก ก็มีเสียง

่อขอให้คุณไป

คาญเล็กน้อย แต่ก็ต้องยอมปล

ว หยุนชานแล้ว ยังมีฮ

ามาในห้องทำงาน เขาก็เอน

รู้สึกโกรธ เขาตำหนิว่า “นั่งให้เรี

อย่างเกียจคร้าน “ผมไม่มีท่าทางก็ไม่ใช่แ

บพ่อแบบนี้” ฮั่ว

แต่กลับถามอย่างไม่พอใ

ด้กับลูกชายคนนี้ ฮั่ว ซิเย่

ลบ้าง คุณปู่ฟูตอนนี้ป่วยหนัก ถ้าครอบครัวฮั่วสามารถหากลุ่มคนที่มีอิทธิพลมารักษาคุณป

ว หยุนชาน เขาก็หาวแล้วลุกขึ้น “

รี่ออกมาฟาดใส่ “หยุดเดี๋ยวนี้! ทำไม

ธของฮั่ว หยุนชาน แล้วพูดว่า “ไม่ใช่คุณบอกเองเหรอ ว่าผมรู้จักแต่พวกเพื

ล่อยให้ฮั่ว หยุนชา

ล่นบทคนเกเรให้สุด ๆ คืนแต