น่ เขาให้สัญญาณทางสายตากับฟู่หู ฟู่หูจึงรีบออก

เขี้ยวอย่างดุร้ายและพุ่งตรงไปยัง

ว ใบหน้าซีดเผือดด้วยความกลัวและกร

หน้าซีดเผือด วันนี้ชิจิวเหนียนดูเหมือนกล

เสียงอ่อนโยนว่า “หมาป่าที่รัก คนสองคนนี้เป็นคนเลว พว

ฮ่

ายอวดเขี้ย

่ใช่คนด

เหนีย

ญญาณเตือน “หมาป

๊า

น้อยใจและเปลี่ยนความโกรธเป็นแรงผลักดัน พ

องเหลียง

กอ

องเจียง

กอ

๊า

วนดังไม่หยุด

ช่วยเร

แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็พูดไม่ออก ร่างกายแทบไม่มีผิวหนังที่

เธอด้วย มีแววตาค้นคว้าในดวงตา เขาปร

อดขนาดนี้ เธอกล

่ๆ ถึงเกลียดพว

รที่เขาไม่รู

อแ

ที

นพูดด้วยน้

อีก พวกเขา

ห้พวกเขาตาย

าเพิ่มให้เธอ เธอจะค

ว หมาป่าที่เคยดุร้ายกลับสงบลง มันยืนอยู่ข

หมดแล้วโยนออกไป พร้อมทั้ง—” ชิจิวเ

อบเล่นละคร

ก็จะจัด

่หูคิดว่

อผ้าโยน

้ยาเพิ่ม

นแนวท

ับ ฟู่จิงเฉินพูดอย่า

ม่

ห้คนลากเจียง รูโหรวและเหลียง โมเฉิ

ลือเพียงชิจิวเห

ยๆ ผ่อนคลายลง แต่เธอกลับพบว่า

ปลี่ยนแปลงของเธอมากเกินไ

ยงอ่อนโยน แสดงท่าทางน่าสงสาร “

ช้าๆ ไปหาเธอ เขาสูงกว่า

็นเล่

เธอแกล้งท

นกระพริบตาอย่างน้อยใจ

ู่จิงเฉินใบหน้าชะงักไปชั่วขณะ เ

อะไร?” เขาไม่สามารถเข้า

นเร็วเกินไป โดยเฉพาะหลังจากที่