าขึ้นมาด้วย ได้รั้งเขาไว้ “ให้เขาบอกลาเถอะ” เจตน์พูด เสียงหนักอึ้ง “

็นประกายด้วยน้ำตา “อย่าเสียใจเ

ลับมา กระชากระเบ