ฟู่ฮั่นเจิ้งแบกมู่เหวยหลานไว้บนหลังเป็นเวลานานมาก มู่เหวยหลานโหยหาความอบอุ่นจากหลังของเขา เมื่อถึงรถ ฟู่ฮั่นเจิ้งเม้มริมฝีปากบาง ใบหน้าหล่อเหลาของเขาดูเคร่งขรึม และไม่พูดอะไรสักคำ บรรยากาศเงียบสงัด มู่เหวยหลานเองก็ไม่กล้าพูดเช่นกัน เธอเพียงแต่เหลือบมองเขาหลายครั้ง แต่ชายหนุ่มก็ไม่แสดงท่าทีใดๆ เธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมแพ้ด้วยความหงุดหงิด