วยเหลือไหม？“ เสียงใสไพเราะดั

ขึ้นและสบกับดวงตา

บ้างไหม？“ หลิ

รงมาเช่นนี้ เขาจึงนั่งย่อตัวลงและตรวจ

ายแห่งและเสียเ