นาดนี้เพื่อจะได้นอนกับลู่จ้าวเหอเท่านั้น น

อได้สัมผัสกับความรู้สึกสุขสมอย่างที่สุด ซึ่งช่างน่าหลงใหลเสีย

ของลู่จ้าวเหอ โน้มตัวเข้าไปใกล้ริมฝีปากบาง

้ว ในชีวิตหนึ่งคนจะมีช่วงเวลาเจ็ดป

งที่ยาวนานหรื

้องไห้

เห็นว่าที่เขี่ยบุหรี่ถูกไป๋ปูทับ เขาจึงหันศีรษะไปมองหญิงสาว

ค้งเป็นรอยยิ้มท

อย พอหยิบขึ้นมาก็เห็นสายที

วามอีก

็นห่วงหล่อนจัง คุณบังเอิญอยู่ซาเหนือพอดี ช่วยผมดูแล

ยเลขไว้ และตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “ไม

ความ และเมื่อเขาเห็นข้อความแร

นก็รีบปิดโทรศัพท์ แต่งตัว แล

ด้วยโทรศัพท์

ยงหลินถามอย่างกระวนกระวายว่าเธออยู่ห้องไหน เธอก

งเธออยู่ตรงข้ามกันแบบเฉียงๆ

อผ้าขึ้นมาอย่างรวดเร็วที่สุด แต่กลับพบว่าหาชุดชั้นในของเธอไม่เจอเลย ไม่เป

ปิดประตูห้องของตัวเอง เธอก็นึกขึ้นได้ว่าลืมกุญแจห้องไ

ำแล้วซ้ำเล่าว่า “ฉันขอโทษนะ เป่าเอ๋อร์ ฉันมีธุระที่บริษัทเมื่อวานนี้ และไม่สามารถ

่างที่ปลายทางเดิน ใบหน

สนใจแค่ว่าเขาเป็น

วพูดว่า “นี่ห้องเธอใช่ไหม？ เปิดประตูก่อน เดี๋ยวฉันเอาก

ี้ไปที่ประตูอย่างลังเล “

ยังขี้ลืมอยู่เลย ไม่เป็นไรหรอก ไปเถอะ เ

้างนอกโดยไม่มีอะไรอยู่ในใจ โดยเ

โอกาสให้เธอปฏิเส

Lin ก็ไม่ได้สังเกตเห็นอะไรผิดปกติเกี่ยว

ส่วนตัวของร้าน

ลึงกับเหตุการ

ที่ต่ำมากว่า “คุณไม่ได้นัดกับลุงขอ

วมงานของลุงฉันทั้งนั้น ลุงของฉันกำลังจะเกษียณและกำลังจะกลับบ้าน เพ