มผูกพันกับบ้าน

ำลังจะออกไป เขาก็นึกอะไ

มถอนตัวอีกเหรอ？” หวางอ้ายหลานจ้อ

วนะ คุณต่างหากท

ตอนนี้ เราจะไม่ให

ินเหมิงเหยา ถามว่า “คุณจำสร้อยคอที่

แม่ของฉันฝากไว้ใ

ว สร้อยคอเส้นนี้จึงไ

ันมาใ

กและพยักหน้าโดยไม่ปฏิเสธ จาก

พบมันอยู

ูหลิน มันยังคง

ยงตงก็หัวเราะออกมา “มันเป็นของที

ไปแล้ว คุณคงคิดว่าตัว

เหยาก็ได้ มันมีค่ามากกว่าเศษขย

นี้ ซูหลินก็หัว

งทำพิเศษโดยแม่ของซูหลินจากปรมาจารย์เครื่องประดับ

้ำเมื่อราชวงศ์อัง

ันและไม่เคยสวมมันอีกเลยหลังจากให้มันกับเธอ

รต่อ เขากำสร้อยคอไว้ในมือแน่น ก่อนจะเ

ียงตงก็ดีใจมากและอยากจะ

ก็ถอนหายใจยาวออกมาด

ึงสถานการณ์เช่นน

โล่งใจและสบายใจอย่างที่คิด ฉันกลับรู

ดงของเธอ ก่อนจะห

นนี้พวกเราไม่ได้ค้าง

พูดจาเช่นนั้นโดยไม่

เขินอายและเริ่มอ

พยายามกำจัดซูหลินที่

างๆ ที่จะทำลายชื่อเส

ชาย Xiang ที่ช่วยให้ฉันได้รับโควตาการลงทุน 200 ล้านของต

นไปเล็กน้อย แสดงให้เห็

“คุณชายเซียง อย่าโกรธไปเลย ลูกสาวผมเพิ่

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า และจะ

ูกเขยของฉัน และมันเป็นเพียงเรื่องของเวลาเ

หยาพร้อมกับรอยยิ้ม “เหมิงเหยา ฉันแค่กังวลเกี่ยวกั

บการลงทุน และฉันจะทำให้แน่ใจว่

ดังนั้นฉันจะไม่ร

บเขาก็หันหล

หมิงเหยาไปด้านข้างและแนะนำเธออย่างจริงจังว่า

มันดีไม่ใช่เหรอที่คุณอ

ที่สุด ในโลกนี้ไม่มีผู้ชายคนไ

ขัดจังหวะหวังอ้ายหลานอย่างเย็นชา “แม่ อย่าคิดว่าห

้เราแยกทางกันอย่างเป็นมิตร ท

แล้วอยากพักผ่อน

หันหลังกลับและเดินกลับไปที่ห

ระตูหลัง

ยหลานดีกว่าใครๆ แต่เธอต้องการที่จะย

งตัดสิ

ีที่คอยช่วยเหลือเธอจึงมีประโยชน์มากกว่าสามีที่

นอนแล้วรอจนกว่าอารมณ์

ร้อย และรูปถ่ายงานแต่งงานที่แขวนอยู่บนผนัง ฉ

โล่งใจ และผ่อนคลายหลังจาก

พการงานของเธอได้อย่างเต็มที่ ซึ่งก็คือภาพ

และการดูแลเอาใจใส่อย่างพิถีพิถันของซูหลินที

ป็นอะ

องซูหลินก็ระเบิดขึ้นในใ

ao โกรธและเคืองแค้นขึ้นมาอี

งที่ฉันสนับสนุนมาตลอด แกมีสิท