ญ่อีกแล้ว” เธอพึมพำก

นนะที่สั่งทีล

ได้ที่จะรู้สึกโล่งอกเพราะออเดอร์พวกนี้ช่วยให้ข

ยบ ๆ ใต้ต้นโพธิ์ท้ายตลาด เขาสวมหมวกแก๊ปปิด

ต่ห้ามบอกว่าใครเป็นคนสั่งเด็ด

ขนาดนี้ไม่อยากให้เขาร

บุญคุณอะไรน่ะครับ แค่อยากเห็นร

าเรียนรู้” อยู่ในห้องพักครู เขาเปิดสมุดอีกเล่

ตอนแจกขนมให้เด็ก ๆ อยา

ล่ความรู้สึกออกจากอก แต่ยิ่งพยายามปิ

ั่งผูกถุงขนมอยู่หลังร้าน พ

พ์ ใครกันนะที่คอยสั่งทีละเป็นส

้าแดงขึ้นมา

เราะกลบเกลื่อน แต่ในใจกลับแอบคิดขึ้นมาอย่

กล้เธอกว่าที่คิด ใกล้เสียจนหั

าดของหมู่บ้านเต็มไปด้วยความคึกคัก ก้องภพเดินถือถุงผักสดอยู่ใน

ายืนมองอยู่ครู่หนึ่ง รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าในทันทีที่เห็นพิม

่ห่อดีคะ” ก้องภพลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเดินเข้าไปใ

มาตลาดเช้าอ

บข้าวไปทำให้เด็ก ๆ” เขาตอบยิ้ม

าสายืนช่วยรับเงินและยื่นขนมให้ลูกค้า ทุกอย่างดำเนินไปอ

ไหม” ลูกค้าคนหนึ่งแซวขึ้นมา ก้องภ

์แก้วหน้าแดงจัด เธอรีบก้มหน้าก้มตาจัดถาดขนมต่อ ขณะที่ก้องภพก็หัวเราะเ

่วยพิมพ์ได้เยอะเลย

กล้ ๆ ก็รู้ส

ลก ๆ แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไร เสียงลูกค้าคนใหม่ก

งคิดในใจว่าบางที เขาอาจไม่ต้องการอะไ

นั่งล้อมวงบนเสื่อด้วยแววตาตื่นเต้น ก้องภพยกตะกร้าใบใ

้อง แต่ครูจะพามาทำน้ำยา

ด็ก ๆ อุท

ะกรูด จนถึงกรองน้ำสมุนไพรใส่ขวดพลาสติก ทุกคนช่วยกันทำ

ลังครึกครื้น เสียง

มพ์ขอมาช่วย

ังหอบถาดขนมและขวดน้ำสมุนไพรแบบส

มาได้เวลาพอดีเลย

วหัวเราะเบา ๆ พลางเดินเข้ามานั่งข้างเขา มือเธอเอื้อมไปช่วยเด็กก

าวใกล้จนเกือบได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่าย พ

ขอโทษค

พหัวเราะเบา ๆ แต่ในใจ

้างจานสมุนไพรที่ทำเองกลับบ้านอย่างภาคภูมิใจ ก่

วดน้ำสมุนไพรที่วางเรียงอยู่บนโต๊ะ เขาหันไปทาง

รอยยิ้มของเธออบอุ่นจนหัวใจของก้องภ

นกันหมด เหลือเพียงก้องภพที่ยังยืนตรวจดูต้นกล้าข้าว เขาเ

ไม่ทันเก็บของเสร็จ เสีย

มพ์แก้ววิ่ง

ภพยิ้ม ขอบคุณในใจที่เธอห่วงใยเขาเสมอ แต่ไม่ทันไรก็เก

โกน ทั้งคู่รีบวิ่งฝ่าสายฝนจนเปียกปอน ก่อ

งกะสีดังสม่ำเสมอ ก้องภพหยิบกระบอกไม้ไผ่และผ

ก้มาด้วย จะได้

หอมอบอวลไปทั่วกระท่อม ก่อนจะยื่นกระบอ

่ก็น่าจะพออุ่นได้” พิมพ์แก้วรับมากระชับส

อยกว่าที่คิดอีก”